Arbeidersverzet in de oorlog verraden door establishment

Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was Hugo van Langen 16 jaar oud. Op 24 februari 2017 hield hij een toespraak (hier in bewerkte versie} bij de herdenking van de Februaristaking in IJmuiden.

Hugo van Langen

De Februaristaking van 1941 en de April-meistakingen van 1943 zijn de grootste overwinningen van ons volk op een bezettende macht sinds de tachtigjarige opstand tegen Spanje.

In de zeventiende eeuw was Spanje de machtigste mogendheid ter wereld. Ook toen hadden de arbeidende mensen, de ambachtslieden, de leiding in een grote volksopstand. Het waren de Geuzen die als bannelingen in Engeland een schitterende organisatie, een strategie en een operatieplan hadden voorbereid. In tegenstelling tot Willem van Oranje organiseerden en bewapenden zij de bevolking: dat was het begin van grote overwinningen zoals die in Den Briel, Alkmaar en Leiden.

Maar doorgaans zijn in de geschiedschrijving de grote betekenis van dit brede verzet van ons volk en de doorslaggevende rol van de arbeidersbevolking in deze tachtigjarige opstand bewust genegeerd. Hetzelfde geldt voor het verzet in de Tweede Wereldoorlog.

Lees verder

Herdenking van de Februaristaking 1941 IJmuiden

Op vrijdag 24 februari organiseert het Bonekamp-comité samen met Lokaal FNV IJmond een bijeenkomst ter herdenking van de Februaristaking 1941. Meer dan 300.000 mensen gaven gehoor aan de oproep van de toen illegale CPN om het werk neer te leggen, als protest tegen de Duitse bezetter en de Jodenvervolgingen. De staking breidde zich uit van Amsterdam naar de Zaanstreek, Hilversum, Utrecht, Weesp, Haarlem en Velsen, waar onder meer werd gestaakt bij de Hoogovens en papierfabriek Van Gelder.
Op 24 februari zijn twee sprekers uitgenodigd om in de bibliotheek van IJmuiden hulde te brengen aan deze daad van verzet. Nergens werd zoveel tegen de Duitse bezetter en haar maatregelen gestaakt als in Nederland. Na de oorlog ontstond een beeld van verzet dat vooral gepleegd werd door ‘soldaten van Oranje’.

Lees verder

5 redenen om CETA te verwerpen: ‘Democratie wordt hoog in het vaandel gedragen, tot ze wordt gebruikt’

Met de verwerping door de Waalse en Brusselse regeringen van het CETA-accoord met Canada is een belangrijke barrière opgeworpen tegen het neoliberale afbraakbeleid van de EU en de eraan gehoorzame regeringen. Ter ere van dit gedenkwaardige feit nemen we een artikel uit KNACK over van Line de Witte, woordvoerder van de Belgische PVDA voor Vlaams Brabant (redactie).

Line de Witte

De Waalse, Brusselse en Franstalige regeringen brachten vorige week hun stem uit tegen CETA, het vrijhandelsakkoord tussen de EU en Canada. De regeringen in het Zuiden van het land worden langs alle kanten beschimpt voor deze keuze. Ze zouden ervoor zorgen dat we ‘een mal figuur slaan’, ze zouden tegen gestemd hebben om ‘de federale regering te pesten’ of platter, ze zijn gewoon ‘compleet, compleet, compleet

 

belachelijk’. De Canadese minister van Handel Chrystia Freeland liet zelfs een traantje omdat we geen akkoord kunnen sluiten met ‘het zo lieve Canada’. Democratie wordt hoog in het vaandel gedragen, tot ze wordt gebruikt. De argumenten om voor het vrijhandelsakkoord met Canada te stemmen zijn doorspekt van alle emoties, maar jammer genoeg niet van overtuigende argumenten. Want als we nagaan wat CETA precies inhoudt, lijkt die tegenstem verre van belachelijk voor mens en milieu. CETA is een vrijhandelsakkoord, dat de concurrentie tussen grote bedrijven wil doen toenemen. Dat houdt heel wat voordelen in voor grote bedrijven en diens aandeelhouders. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat zij zich grote voorstanders tonen van het akkoord. Maar wat goed is voor multinationals is niet vanzelfsprekend goed voor iedereen, in tegendeel zelfs.

Lees verder

Afbraak van de democratie op z´n Frans, op z´n Braziliaans… Wie volgt?

(redactie)

De Franse premier Manuel Valls en zijn minister van arbeid Myriam El Khomri zijn er 12 mei in geslaagd de afbraak van de arbeidsvoorwaarden per decreet te laten passeren. Wat zegt ze op de foto tegen Valls: denk erom dat je niet hardop zegt dat we de democratie aan onze laars lappen?
Het zou kunnen, want het cynisme waarmee anno 2016 de logica van een in ontbinding verkerend economisch systeem wordt doorgevoerd, kent geen grenzen. Ook al zijn er al twee maanden demonstraties tegen de El Khomri-arbeidswet en al is zelfs de eigen fractie niet meer mee te krijgen in het project.

Eerst met behulp van de anti-terreurwetgeving, een sterke staat; dan de uitholling van de democratie. En dan klagen dat de beweging Nuit Debout (´de hele nacht op´) anarchistisch is, en haar bespotten dat de pogingen om ook de jeugd van de verarmde voorsteden erbij te trekken, zijn mislukt. De veelal allochtone jongeren maken zich immers niet druk om verslechtering van de arbeidsvoorwaarden, ze hebben in de meeste gevallen nog nooit een baan gehad.
En kunnen we nu echt zeggen dat het in Nederland niet die kant opgaat?

Lees verder

Delegatie uit Wuppertal op bezoek in Amsterdam voor herdenking vakbondsverzet

In het voorjaar is het 80 jaar geleden dat de Wuppertaler vakbondsprocessen plaatsvonden. Zaterdag 23 april 2016 zal een bijeenkomst met voormalige verzetstrijders en nabestaanden van leden van het in Nederland gevormde solidariteitscomité, het Centraal Wuppertal Comité (CWC), plaatsvinden in het Verzetsmuseum in Amsterdam, in samenwerking met het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis alhier en het Center for International Studies in Social Policy and Social Services, Universität Wuppertal. Ter voorbereiding komt 27 januari a.s. een delegatie uit Wuppertal naar Amsterdam.

Begin 1935 vonden in Hitler-DuitslaNS-Terror in Wuppertal: Die Barbarei in Bildern - Wuppertal - Lokales ...nd massa-arrestaties plaats onder leden van de communistische partij KPD. Vanuit het buitenland werd op de berichten over de executies die daarop volgden, gereageerd met solidariteitsacties. Eind 1935 werd in Nederland een Centraal Wuppertal Comité (CWC) gevormd.

Het idee voor een steuncomité werd in Amsterdam gelanceerd door gevluchte KPD-kaders, waarbij al direct uit Wuppertal afkomstige partijgenoten betrokken waren. Maar de opzet moest passen in de nieuwe strategie van de Comintern om tot een breed, antifascistisch bondgenootschap te komen en dat zou in de samenstelling van het Comité, dat voornamelijk uit Nederlanders zou moeten bestaan, tot uiting moeten komen.

Lees verder