Proces in Parijs mikt op criminalisering sociale beweging

Kees van der Pijl

Op 19 september opent in Parijs het proces tegen de verdachten van het in brand steken van een politieauto, waarbij twee agenten gewond raakten. Dit proces krijgt grote aandacht en de verdachten hebben steun gekregen van vertegenwoordigers van een breed scala van progressieve groepen, die zeker niet tot de anarchistische antifa moeten worden gerekend. De reden daarvoor is dat het niet alleen maar gaat om geweld tegen de politie, maar om een politiek proces. Daarbij is het doel om het verzet tegen de ‘sociale staatsgreep’ van Macron en zijn regering te criminaliseren.

Hoe afkeurenswaardig geweld ook is, en hoe zinloos om de politie op het niveau van de agent op straat als doelwit te zien, de reactie van de staat is een verdere stap naar een autoritaire politiek die aan alle vormen van oppositie een eind wil maken. Het wordt vooral gevaarlijk wanneer blijkt dat extreem rechts hierbij als hulptroep fungeert, zoals bij ons de PVV voor de Sleepnetwet heeft gestemd.

Lees verder

Naar een politiestaat met massa-aanhang?

Kees van der Pijl

Onverstoorbaar werkt men verder aan de invoering van een politiestaat, ook in Nederland. Op 10 februari 2017 debatteerde de Tweede Kamer over de omstreden sleepnet-wet. Van tevoren was al bekend dat de Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten, zoals de wet voluit heet, kan rekenen op steun van VVD, PvdA, CDA en SGP.

PvdA-minister Plasterk, eerder betrapt op leugens inzake het doorgeven van in Nederland afgeluisterde telefoongesprekken, is doodleuk aangebleven en verdedigt nu deze wet. Wie het vuile werk voor de Amerikanen en de NAVO opknapt, is politiek onschendbaar; zoveel is wel duidelijk.

De gevestigde partijen leggen zo de basis voor een politiestaat; vanaf uiterst rechts wordt er tegelijkertijd een massabasis voor gecreëerd. Op dinsdag 14 februari is de stemming in de Tweede Kamer, maar de buit is al binnen. Zal de Eerste Kamer nog een spaak in het wiel steken? (NEE, 10 oktober)

Lees verder

De grenzen dicht? Goed idee (2) Amerikaanse afluisterpraktijken in Nederland en ‘onze’ behulpzame minister Plasterk

Waar rechts-populisten de grenzen willen sluiten voor vluchtelingen en arbeidsmigranten, ziet het Comité van Waakzaamheid vooral drie andere dreigingen vanuit het buitenland: speculatief kapitaal, schimmige afluisterdiensten en duistere geldstromen (naar culturele en politieke instellingen). We behandelen deze thema’s in een serie van drie artikelen; hier het tweede.

Kees van der Pijl

Dankzij Edward Snowden, Julian Assange, Bradley/Chelsea Manning en anderen weten we inmiddels een heleboel meer over hoe al onze gangen worden nagegaan en welke misdaden er gepleegd worden met behulp van de ingewonnen informatie. Ook in Nederland.

Snowden heeft asiel gekregen in Rusland, Assange zit al vier jaar in een kamertje in de Ecuadoriaanse ambassade in Londen, en Manning is in hongerstaking in de cel waar hij een zware gevangenisstraf uitzit voor het openbaar maken van Amerikaanse oorlogsmisdaden. Dat wat betreft de vrijheid die met het afluisteren beschermd moet worden. Ook in Nederland, onder verantwoordelijkheid van minister van binnenlandse zaken Ronald Plasterk (hier met zijn partijleider).

De wereldwijde afluisterpraktijken die door Snowden zijn onthuld, waaronder 1,8 miljoen afgetapte telefoongesprekken in Nederland, berusten op een verdrag uit 1948 tussen de VS en Groot-Brittannië, met Canada, Australië en Nieuw-Zeeland als juniorpartners. Tot 1991 waren in Europese landen de eigen veiligheidsdiensten belast met afluisteren van (potentiële) opposanten zoals communisten, maar ook vakbonden en anti-apartheidsactivisten.

Maar in 1991 werd de NSA, de Amerikaanse afluisterdienst, gereorganiseerd. De divisie die tot dan toe Oost-Europa en de Sovjet-Unie had bespioneerd, kreeg nu ook West-Europa erbij. Dit leidde tot onrust in de EU, en het Europese Parlement bracht in 1998 een rapport uit dat vaststelde dat de NSA in het kader van het Echelon-programma bijna alle mondiale satelliettelefoon-, internet-, e-mail-, fax- en telex-verkeer onderschepte.

Lees verder

Hoever moet Erdogan nog gaan om kritiek uit Europa te krijgen?

(redactie)

Het Turkse mediacommissariaat RTÜK heeft de tv-zender Hayatın Sesi een geldboete opgelegd. De zender kreeg deze boete vanwege haar uitzending over de bomaanslag op 13 maart van dit jaar in het Güvenpark van Ankara.

Koerden slaags met politie - Nederlanders in TurkijeOmdat de zender tijdens het nieuwsitem volgens RTÜK de boodschap ‘Dit land is onleefbaar geworden’ zou hebben uitgestraald, hebben ze daarmee terreurorganisaties als machtige organisaties neergezet, ‘en de angstaanjagende en intimiderende eigenschappen van terreurorganisaties weergegeven.’ Op deze wijze zouden de terreuractie, de plegers en de slachtoffers zo gepresenteerd zijn dat het dienst zou bewijzen aan de doelstellingen van de terreur.

Lees verder

Van de noodtoestand een deugd maken. Israëls export van repressietechnieken

Kees van der Pijl

Jeff Halper leidt het Israëlische Comité tegen Huizensloop (vaste straf voor de families van Palestijnen die van verzetsdaden worden verdacht). Zijn War Against the People laat de lezer achter met het gevoel dat effectief verzet tegen een moderne staat eigenlijk ondenkbaar is geworden. Het is een catalogus van wat er vandaag de dag in Israël, wereldmarktleider op dit gebied, te koop is om een bevolking eronder te houden.

Israël wordt over de hele wereld voor zijn bezettingspolitiek veroordeeld, en dat in toenemende mate. Toch heeft het diplomatieke betrekkingen met 157 landen en militaire en veiligheids-overeenkomsten spelen daarin een belangrijke rol. Deze tegenstrijdheid is te verklaren uit het feit dat regeringen steeds meer moeite hebben om hun bevolking de gevolgen van een in crisis verkerend kapitalisme door de strot te duwen. Er wordt een nieuw soort oorlogen gevoerd die in wezen tegen de bevolking zijn gericht, al heten ze anders: de oorlog tegen de terreur, tegen de misdaad, tegen de armoede, tegen drugs.

Deze oorlogen zullen nooit gewonnen worden en dat is ook niet de bedoeling. Ze zijn onderdeel van een proces waarin een nieuw soort maatschappij wordt gecreëerd waarin oppositie in feite onmogelijk wordt.

Lees verder