De grenzen dicht? Goed idee (3) Stop de buitenlandse financiering van culturele en politieke groepen

Waar rechts-populisten de grenzen willen sluiten voor vluchtelingen en arbeidsmigranten, ziet het Comité van Waakzaamheid vooral drie andere dreigingen vanuit het buitenland: speculatief kapitaal, schimmige afluisterdiensten en duistere geldstromen (naar culturele en politieke instellingen). Hier het laatste uit een serie van drie artikelen.

Kees van der Pijl

Door de recente couppoging in Turkije is de bemoeienis van Ankara met de verhoudingen in Nederland weer in het nieuws gekomen. Deze poging is door Erdoğan op het conto van de Gülen-beweging geschreven, waardoor de tegenstellingen tussen Turkse Nederlanders hoog zijn opgelaaid.

Nu valt het te betwijfelen of de geestelijk leider Gülen, die in de hele wereld culturele en onderwijsinstellingen subsidieert, inderdaad achter de couppoging zit.  Maar de hierheen geïmmigreerde Turken van het platteland (overwegend Erdoğan-aanhangers) verschillen wel degelijk van hun meer verstedelijkte landgenoten met een middenklasse-achtergrond (vaak op Gülen geöriënteerd als zij moslims zijn). En die tegenstellingen worden vanuit het buitenland aangewakkerd.

De Gülen-aanhang is gericht op integratie. Erdoğan en zijn AKP willen echter dat de 6,5 miljoen in het buitenland levende Turken juist aan de eigen taal en cultuur vasthouden. Vanuit Turkije worden daarom in Nederland circa 150 moskeeën gefinancierd en bestuurd, plus nog eens zo’n honderd Milli Görüs-moskeeën, en circa 1500 stichtingen en verenigingen.

Zo wordt de integratie van Turkse Nederlanders tegengegaan. Nu betekent verzet tegen integratie vaak dat men de voorwaarden wil verbeteren waaronder deze integratie moet plaatsvinden. Bij de PvdA-afsplitsing DENK lijkt dat zeker het geval. Of de partij dat louter met Nederlandse middelen wenst te bereiken of ook met steun van Ankara, is echter van groot belang.

Hoe gevaarlijk buitenlandse bemoeienis met de verhoudingen binnen Nederland is, wordt pas goed duidelijk als we kijken naar Geert Wilders.

Lees verder

Verdeeldheid EU-critici versterkt EU-elite

Na het Britse EU-referendum hebben wij onder de kop ‘Kapitalisme, de Brexit en Europees rechts’ een analyse gepubliceerd van het naoorlogse Europa als kapitalistisch project (Nieuws, 26 juni). CvW-lid Dick Boer kan deze analyse goed volgen, meldt hij, maar plaatst graag ook enkele kanttekeningen.

Dick Boer

Het verzet tegen het ‘Europa’ van de meedogenloze vrijhandel groeit, jawel. Maar hier staat (helaas) geen overgrote meerderheid van ontevredenen tegenover een kleine elite: het zijn juist grote minderheden en vaak meerderheden die instemmen met de heersende politiek. Dat het verzet tegen de elite bij machte is de wet te verzetten, lijkt voorlopig niet aan de orde. Eerder lijkt er sprake te zijn van een polarisatie – extreemrechts tegen de rest – die door de elite wordt benut om extreemrechts in het verdomhoekje te plaatsen en vervolgens rechts in te halen. Een linkse politiek die op het snelle succes mikt, zal bedrogen uitkomen.

Wij vergissen ons als wij denken dat xenofobie en racisme alleen een kwestie zijn van manipulatie van bovenaf. Er bestaat geen onschuldig volk dat hiermee van buitenaf wordt geïndoctrineerd. Xenofobie en racisme liggen opgeslagen in het collectief onbewuste van onze cultuur, dat door de rechtspopulisten wordt aangesproken. Het valt ook niet uit te sluiten dat die echt geloven in wat zij propageren.

Lees verder

Kapitalisme, de Brexit en Europees rechts

(redactie)

Alle keren dat inwoners van EU-landen zich konden uitspreken over de Europese politiek en in meerderheid nee hebben gezegd, zijn die uitspraken op autoritaire wijze genegeerd. De Europese Grondwet werd het Verdrag van Lissabon; de afwijzing van de afbraakpolitiek van de Eurozone in Griekenland werd genegeerd; en ook al werd het EU-Associatieverdrag met Oekraïne in april dit jaar door Nederland verworpen, de geadresseerden houden zich doof.

En nu heeft een meerderheid van de Britse kiezers gestemd voor het vertrek uit de EU, daarmee uiting gevend aan een in alle EU-landen levend verzet tegen de afbraakpolitiek ten behoeve van de allerrijksten, en tegen het dogma van de vrije markt. De paradox is dat Groot-Brittannië een van de belangrijkste aanjagers van die politiek is geweest… en nog steeds is.

Europa’ is altijd een kapitalistisch project geweest, maar onder wisselend gesternte. Tussen 1945 en de jaren 80 was het kapitalisme in Europa gebaseerd op een drietal compromissen: ten eerste tussen het kapitaal en de georganiseerde arbeid, ten tweede  tussen Oost en West, die het continent in Jalta hadden opgedeeld in een Amerikaans en een Sovjetblok; en ten derde, een compromis tussen Frankrijk en West-Duitsland.

Lees verder

Poolse fascisten trekken nationale manifestatie naar zich toe

(redactie)

Op de viering van de onafhankelijkheidsdag van Polen, 11 november, hebben dit jaar de twee belangrijkste (neo-) fascistische organisaties in het land (het Nationale Radicale Kamp, ONR, en de Groot-Poolse Jeugd, MW) de kop genomen van de optocht in Warschau. De demonstratie, waarin tussen de 25.000 en 40.000 mensen meeliepen, had altijd extreem-rechtse en neo-fascistische groepen in de gelederen maar dat deze ook de leiding namen is niet eerder voorgekomen.

The green flags of Poland's two main fascist organisations at the start of the marchOok uit buurlanden waren delegaties overgekomen, zoals de fascistische Jobbik uit Hongarije, alsmede een organisatie van Poolse jongeren in Engeland, Patriae Fidelis (trouw aan het vaderland). Dat Patriae Fidelis het symbool van MW in zijn vaandel heeft, geeft de signatuur van deze emigrantengroep aan.

Verder waren er delegaties uit Zweden, Italië, Oekraïne en Tsjechië.

Twee weken eerder was de uiterst rechtse partij PiS in Polen aan de macht gekomen en de vergelijking met Hongarije dringt zich op, want ook daar is met Viktor Orbans Fidesz nationalistisch rechts aan de macht maar kan de neo-fascistische Jobbik profiteren van het ultra-conservatieve klimaat.

Lees verder

Lezing Evelyne Pieiller over opkomst uiterst rechts in Europa

(redactie)

Op vrijdag 25 september jl. gaf Evelyne Pieiller een lezing aan de Alliance Française in Den Haag onder de titel ‘Geert Wilders, Marine le Pen etc. Opkomst van het populisme in Europa. Stemt men op uiterst rechts terwijl men meent de waarden van links te verdedigen?’

Pieiller is lid van de redactie van Le Monde Diplomatique, een van de laatste media in Frankrijk die niet het speeltje van een miljardair zijn (zoals bv. het dagblad Le Monde waar de ‘Diplo’ oorspronkelijk uit afkomstig was en dat sinds enkele jaren bezit is van Xavier Niel, de op zes na rijkste man van Frankrijk). Dankzij een grote gift van een in Latijns Amerika woonachtige Duitser, Günther Holzmann, hebben de ‘Vrienden van Le Monde Diplomatique’ een aandeel dat voldoende is om de onafhankelijkheid te garanderen. De lezing in Den Haag was de eerste bijeenkomst van de ‘Vrienden…’ in Nederland.

In het Berlage-kantoor van de AF aan het Kerkplein betoogde Evelyne Pieiller dat het opnieuw populaire idee van een maatschappij van kleine (cultuur-) gemeenschappen niet alleen perfect is toegesneden op ‘de markt’ maar, al even onbedoeld, ook de deur open zet voor extreem rechts.

Lees verder