En dan is er Trump (3). De ‘Russische hacks’ van de CIA

Dit derde artikel rond de verkiezing van VS-president Donald Trump behandelt de pogingen om Trumps opkomst te stuiten, ten gunste van de Amerikaanse interventiepolitiek, en schetst de rol van de Amerikaanse media.

Kees van der Pijl

De opwinding over de veronderstelde ‘Russische hacks’ van de e-mails van de Democratische Partij heeft inmiddels geleid tot de uitzetting uit de VS van 35 Russische diplomaten, en deze opwinding is nog lang niet bedaard. De mainstream media blijven onverstoorbaar over deze ‘hacks’ publiceren, ook al is de bron van de Wikileaks-publicaties overtuigend geïdentificeerd (door inlichtingenveteranen in de VS en door de Britse ex-diplomaat Craig Murray) als een lek en niet als een hack.

Donald Trump, pig, appears on The Today Show on Thursday in New York ...In werkelijkheid gaat het hier om een aanval op Donald Trumps aangekondigde breuk met de Amerikaanse interventiepolitiek. Hier staat niet het belang van één politieke partij op het spel, maar dat van de gehele heersende klasse in de VS die in beide partijen de boventoon voert. Decennialang heeft deze klasse met buitenlandse interventies en nu ook met TTIP, TPP en CETA de opmars proberen te verhinderen van het BRICS-blok als een nieuw centrum in the wereldeconomie en -politiek.

Lees verder

Michel van der Borght-verzetsprijs toegekend aan Max van den Berg

Op 18 en 19 november jl. is in Praag de Michel van der Borght-prijs voor 2016 toegekend aan Max van den Berg, lid van het Comité van Waakzaamheid en van de Raad van Toezicht. Deze prijs wordt verleend door de Fédération Internationale des Résistants / Association Antifasciste (FIR) die in de Tsjechische hoofdstad haar 27ste Congres hield. De FIR werd in 1946 opgericht door oud-verzetsstrijders en is nog steeds actief in de strijd tegen nieuwe oorlogsdreigingen en tegen herlevend fascisme. Organisaties uit 27 Europese landen en Israël, met gezamenlijk één miljoen leden, zijn in de FIR verenigd. Hieronder het dankwoord van Max.

Max van den Berg

Beste vrienden,

Het is voor mij een grote eer de Europese verzetsprijs te mogen ontvangen vernoemd naar de Belgische verzetsstrijder, onze helaas overleden vriend Michel van der Borght. Het toekennen van deze prijs hier in Praag, stad van Hus, Kafka en Julius Fucik, zie ik als een waardering voor de vele bewegingen in ons Nederland gericht tegen fascisme, onderdrukking, discriminatie en oorlog. Enkele van deze bewegingen waren grensoverschrijdend en uniek.

In februari 1941 brak in Amsterdam en omgeving een politieke proteststaking uit tegen de door de Duitse fascisten georganiseerde Jodenvervolging. Honderdduizenden, door de communisten opgeroepen arbeiders legden onbaatzuchtig het werk neer en gaven de stoot aan de verdere ontwikkeling van de strijd tegen de bezetter.

Lees verder

Duitse antifascisten: berecht laatste oorlogsmisdadigers!

(redactie)

Oekraine is veel in het nieuws. In dit land zijn corrupte zakenlieden en politici mede door de inzet van neonazistische knokploegen aan de macht gekomen. En in het oosten woedt nog steeds een mede door de Navo gefinancierde oorlog, waarin al 1700 westerse huurlingen en 25 CIA-agenten zijn omgekomen. Maar de strijd tegen het nazisme is hier ook om een andere reden actueel.

https://sp.yimg.com/ib/th?id=OIP.i6997Wezt0o5_1jtlkGF0QEsDE&pid=15.1&rs=1&c=1&qlt=95&w=145&h=94Onlangs is namelijk in de Oekraiense plaats Igren, onderdeel van de regio Dnipro, herdacht dat daar op 12 november 1941 door een Einsatzkommando 800 psychiatrische patiënten zijn vermoord. Bij deze herdenking was ook een groep antifascisten uit Wuppertal, Dortmund en Witten aanwezig.

Zij vragen aan de Duitse justitie om de laatste acht nog levende oorlogsmisdadigers van de in totaal 3000 deelnemers aan de Einsatzgruppen A, B, C en D alsnog te berechten. Het Comité van Waakzaamheid ondersteunt hun oproep voluit, juist ook vanwege de actualiteit.

Lees verder

Verzet tegen nazi’s veel groter dan de Volkskrant suggereert

We leven in een tijd waarin uiterst rechts in alle Europese landen oprukt. Wie nu het verzet tegen de nazis in de jaren 30 en tijdens de bezetting kleineert, begaat meer dan een vergissing. Het komt neer op het aanmoedigen van passiviteit en berusting, terwijl in de huidige verhoudingen juist het tegendeel aan de orde moet zijn, namelijk actieve bestrijding van neo-nazi- en rechtspopulistische tendensen.

Onlangs werd het verzet tegen de nazis opnieuw gerelativeerd in een column in de Volkskrant. Hier de reactie van Arthur Graaff, redacteur van de websites NieuwsWO2 en  NLNaziFrei en mede-oprichter van ons Comité van Waakzaamheid.

Arthur Graaff

Elma Drayers column in de Volkskrant van vrijdag 25 november 2016 roept het beeld op dat Nederland zich nauwelijks heeft verzet tegen de nazis en dat Cleveringa wel eerbaar, maar ook halfhartig was. Beide zijn totaal niet waar.

Drayers slechtgekozen citaat uit Cleveringas rede, in 2015 nog uitgeroepen tot Beste speech van Nederland, beschadigt Cleveringa. Je kunt hem nooit op deze manier misbruiken om te bewijzen dat Nederlanders laf, lauw of meegaand met de nazi’s waren. Hem als een van de eersten juist niet. In de alinea vóór Drayers foutgebruikte citaat protesteert hij namelijk vol vuur tegen het ontslag van de Joodse hoogleraar mr. E.M. Meijers, zoals zijn hele rede één groot vurig protest is:

Maar in de faculteit, die blijkens haar doelstelling gewijd is aan de betrachting van de rechtvaardigheid, mag toch deze opmerking niet achterwege blijven: in overeenstemming met Nederlandsche tradities verklaart de Grondwet iederen Nederlander tot elke landsbediening en tot de bekleeding van elke waardigheid en elk ambt benoembaar, en stelt zij hem, onafhankelijk van zijn godsdienst, in het genot van dezelfde burgerlijke en burgerschapsrechten.

Lees verder

Zeventig jaar geleden: Amsterdamse solidariteit met Indonesië-weigeraars

Max van den Berg

Zeventig jaar geleden, op zaterdag 21 september 1946 om 20.30 uur, werd de Amsterdamse arbeider Petrus Dobbelaar in de Haarlemmerstraat door een kogel getroffen. Hij werd zwaargewond door een ambulancewagen naar het Binnengasthuis gebracht. Daar overleed hij, kort na zijn opname. Het Parool wist als eerste te vermelden dat de man was doodgeschoten door een pistoolschot, afgevuurd door een lid van de militaire politie.

Wat was hier aan de hand? In Amsterdam was het plan van de regering om troepen naar Indonesië te sturen op grote weerstand gestuit. De Tweede Wereldoorlog met honger en Jodenvervolging lag nog vers in het geheugen. Een aanvraag voor een protestdemonstratie was afgewezen. Toch mengden demonstranten die zich van dat verbod niets aantrokken, zich onder het winkelende publiek in de Kalverstraat en de Nieuwendijk.

Luidkeels riepen zij leuzen en hielden zij borden omhoog: Geen oorlog met Indonesië. Geen soldaten voor oliemagnaten. Er werden duizenden pamfletten uitgedeeld, ook door militairen in uniform.

De politie ging er met de blanke sabel hard tegenin. Toen een agent een demonstrerende militair wilde arresteren, sloeg de vlam in de pan. Honderden mensen verhinderden de arrestatie. Daarop volgde inzet van de militaire politie. In de oplopende spanning viel het schot dat Dobbelaar het leven kostte. De stad was laaiend van woede.

Lees verder

‘Socialisme of barbarij’ als actuele keuze— honderd jaar na Rosa Luxemburgs brochure

Kees van der Pijl

Precies een eeuw geleden, in 1916, verscheen de door Rosa Luxemburg in de gevangenis geschreven brochure De crisis der sociaaldemocratie, onder haar schuilnaam Junius. Het eerste hoofdstuk daarvan heeft in verschillende edities de titel ‘Socialisme of barbarij’ meegekregen en is na een eeuw nog verrassend actueel.

Met de ‘barbarij’ bedoelde Luxemburg de Eerste Wereldoorlog, waarbij zij de Duitse SPD verantwoordelijk hield voor de massaslachting die sinds 1914 gaande was.

Verkracht, onteerd, wadend door het bloed, druipend van vuil—zo staat de burgerlijke maatschappij daar, zo is ze’, aldus Luxemburg. ‘Niet als ze zich, opgesmukt en deugdzaam, voordoet als cultuur, filosofie en ethiek, orde, vrede and rechtsstaat—maar als verscheurend wild dier, als heksensabbat van de anarchie, pestwalm voor beschaving en mensheid—zo toont ze zich in haar ware, naakte gedaante. En midden in deze heksensabbat voltrok zich een wereldhistorische catastrofe: de capitulatie van de internationale sociaaldemocratie’.

Lees verder

Bestrijd de racisten van Pegida!

Max van den Berg

Op 6 februari 2016, laat op de middag, demonstreerden vlak bij het Amsterdamse stadhuis 200 aanhangers van de anti-islamorganisatie Pegida omsingeld door politie en antifascisten. Eerder die middag vond er een protestbijeenkomst van 1000 antiracisten plaats bij de Dokwerker. Als eerste sprak hier Max van den Berg (geb. 1927), oprichter van het Auschwitz-comité en lid van het Comité van Waakzaamheid tegen Herlevend Fascisme.

Hier, langs de muur van de Portugese synagoge, stond een rij Duitse vrachtwagens opgesteld. Dat was zondag 23 februari 1941. Honderd meter verder werden op het Waterlooplein joden met knuppels en geweerkolven bijeengedreven. Toen het er ruim 400 waren, werden ze de vrachtwagens in gejaagd en weggevoerd. Allen werden in het concentratiekamp Mauthausen vermoord.

Op maandag 24 februari kwamen de communisten bijeen op de Noordermarkt om het parool ‘Staakt! Staakt! Staakt!’ door te geven.

75 jaar geleden brak de Februaristaking uit. De stad was solidair met haar vervolgde joodse medeburgers en kwam kwam in verzet tegen racistisch geweld.

De herdenking van deze staking is actueler dan ooit. Opnieuw is de stad solidair: nu met hen, die vluchten voor oorlog en geweld. Opnieuw komt de stad in verzet: nu tegen de racistische haatzaaiers van Pegida. In Amsterdam is geen plaats voor deze lieden.

 

Hoe is deze oorlogs- en vluchtelingen-ellende ontstaan? Dan moeten we even terug in de recente geschiedenis.

Op 5 februari 2003, om 16 uur 40, verschijnt Colin Powell, een Amerikaanse minister, bij de VN-Veiligheidsraad en toont foto’s waarmee ‘onomstotelijk bewezen wordt’ dat Irak over massavernietingswapens beschikt. Er moet snel worden ingegrepen.

Een oorlog, gebaseerd op een grove leugen, brandt los. Deze wordt later aangevuld met een Syrische burgeroorlog en zet het hele Nabije Oosten in vuur en vlam.

Lees verder

Moslimextremisme en crisis in het kapitalisme

Kees van der Pijl

Door onze vrienden van AFA Friesland werd ik gewezen op het artikel ‘Westerse oorlogszucht en moslimextremisme’ in het Vlaamse Marxistische Studies nr. 110 van de hand van Domenico Moro. Moro is socioloog, onderzoeker aan het Nationaal Instituut voor Statistiek van Italië (Istat), en lid van het nationaal politiek comité van de Rifondazione Comunista, waarin degenen zijn georganiseerd die niet zijn meegegaan in de omvorming van de communistische partij PCI naar de Democratische Partij.

Dat de Oorlog tegen de Terreur een uiting is van de crisis van het kapitalisme, kan op verschillende manieren worden uitgelegd. Ten eerste kan met deze Oorlog worden verhinderd dat de dollar door de neergang van de Verenigde Staten zijn status als internationale valuta verliest. Ten tweede is deze Oorlog een middel om een ooit uit het Middellandse Zeegebied geïmporteerde onderklasse in bedwang te houden.

Wat het eerste betreft: als grondstoffen en met name olie niet langer in dollars worden afgerekend, ondergraaft dat de macht van Amerika. Daarom moet de positie van Saoedi-Arabië en de andere Golfmonarchiën beschermd worden omdat zij de prijsbewegingen op de wereldoliemarktbeslissend beïnvloeden.

Lees verder

Naar aanleiding van de aanslagen in Parijs

(redactie)

De bloedige aanslagen in Parijs hebben geleid tot de langzamerhand vertrouwde oproepen tot nòg meer oorlog, een strijd tot het bittere einde enzovoort: ditmaal door president François Hollande en zijn premier Manuel Valls.

Alsof eerdere aankondigingen in die trant niet juist hebben bijgedragen tot dit drama.

Het uitspreken van afschuw, verklaringen over een uitdaging aan de mensheid en dergelijke—moet dat steeds maar herhaald worden?

Wordt het niet tijd om duidelijk vast te stellen wie er verantwoordelijk zijn voor de spiraal van geweld in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, alsmede Centraal-Azië en de Kaukasus, een spiraal die tot een radicalisering van alle betrokken partijen heeft geleid en nu de Franse hoofdstad heeft bereikt?

Lees verder