Als de macht zijn oor te luisteren legt… (5) Wie betaalt dat eigenlijk?

21 maart a.s. zal de Nederlandse kiezer gevraagd worden zich in een raadgevend referendum uit te spreken over de Wet inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv), oftewel Sleepnetwet. Het Comité van Waakzaamheid bestrijdt dat deze wet, die onbeperkt afluisteren mogelijk maakt, nodig is voor de strijd tegen terrorisme en andere bedreigingen. In een serie korte beschouwingen zal betoogd worden dat de werkelijke drijfveren heel andere zijn. Wie een weloverwogen NEE-stem in het referendum wil uitbrengen moet deze drijfveren kennen!

De middelen om ons allemaal af te luisteren, waarin de Wiv van minister Plasterk (foto) voorziet, koppelen uw telefoon en laptop aan het Amerikaans-Britseinlichtingennetwerk de ‘Five Eyes’. In de Koude Oorlog werd de basis gelegd voor een informatierevolutie die de aftapmogelijkheden drastisch uitbreidde; iets dat vanaf 1971 ook nog eens goedkoop kon worden gefinancierd met de papieren dollar.

Eind 1957 lanceerde de Sovjet-Unie de eerste ruimtesatelliet, de Spoetnik. Dat werd het startschot voor het onderzoek dat tot de IT-revolutie zou leiden. Binnen een maand na het Russische succes stelde de Amerikaanse minister van defensie voor om een centraal onderzoeksinstituut op te richten, het Advanced Research Projects Agency (ARPA). Nu de oorlog in de wereld als gevolg van een reeks Brits-Amerikaanse en NAVO-interventies om zich heen grijpt, is deze geschiedenis opnieuw actueel, net als de financiering van de nieuwe IT-industrie.

Lees verder

Antifascisten bestrijden extra eer voor ’oorlogsmisdadigers van het KNIL’

(bron: Leidsch Dagblad)

Ambonese militairen eren die dienden in het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL)? ,,Ze moeten juist vervolgd worden. Het zijn oorlogsmisdadigers”, stelt de Bussumse woordvoerder Arthur Graaff van de AFVN-Bond van Antifascisten, mede namens drie andere organisaties.

67 jaar na hun komst naar Nederland krijgen de laatste nog levende militairen die dienden in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) een extra officieel blijk van waardering van het Ministerie van Defensie. Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht (IGK) Hans van Griensven organiseert volgende maand een officiële ontvangst. Medailles worden aangevraagd voor degenen die nog niet de medailles hebben waarop zij recht hebben. Dat geldt ook voor de veteranenstatus. Lees verder

En dan is er Trump (1). De ‘opstand der horden’

Dit is het eerste artikel rond de verkiezing van Donald Trump als nieuwe president van de VS. Het behandelt de neergang van de (sociaal-) Democraten en de opkomst van de populisten. 

Kees van der Pijl

Met de overwinning van Donald Trump in de Amerikaanse presidentsverkiezingen is een nieuwe fase ingegaan van de ‘opstand der horden’ (term van de Spaanse conservatief Ortega y Gasset uit 1930). Het is een opstand tegen de mondialisering van de economie waarmee het kapitaal een eind heeft gemaakt aan de sociale bescherming door de staat en een open wereldmarkt heeft willen creëren.

Daarin stroomt het geld naar waar het ’t meest opbrengt, en stromen de mensen naar plekken waar hun arbeidskracht concurrerend is. Dat laatste ervaren degenen die nog denken of hopen dat ze beschermd zullen worden (tegen ontslag, bij ziekte of ouderdom) als een bedreiging.

In de VS was de Democratische partij lang (d.w.z. vanaf de jaren dertig) de partij die samen met de vakbonden deze bescherming leverde, zij het altijd in combinatie met  imperialistische buitenlandse politiek. Onder Bill Clinton liet de partij het eerste, de sociale bescherming, los en sindsdien is het bergafwaarts gegaan voor de Democraten.

(tabel van Jonathan Webber)

Clinton breidde de NAVO tegen alle afspraken in uit naar het voormalig Warschaupakt, En nadat Bush de ‘War on Terror’ had gelanceerd en de VS teruggetrokken had uit ontwapeningsaccoorden met de USSR resp. Rusland, zette Barack ‘Yes We Can’ Obama het Bush-programma voort met drones en een raketschild aan de Russische grenzen (‘tegen Iran’).

Lees verder

Overpeinzingen (1) Koude Oorlog is van karakter veranderd

Achter het verhullende begrippenapparaat en taalgebruik van de heersende klasse gaat vaak een waaier schuil van feitelijke tegenstellingen, vol bedreigingen én kansen. Hans Peter Gramberg, lid van het Comité van Waakzaamheid, legt deze bloot in een viertal ‘Overpeinzingen’. Hieronder behandelt hij het thema grootmachten; in de volgende afleveringen gaat het over veiligheidsideologie, islam en geloofsstrijd.

Hans Peter Gramberg

Mijn argwaan tegenover ‘het Westen’ – waar ik deelgenoot van ben – is mij (ik ben van jaargang 1948) al tijdens mijn lagereschooltijd door mijn vader meegegeven. Zijn afwijzende houding van de opstelling van het Westen in de Koude Oorlog deed mij als jochie, dagdromend, in een verzonnen ‘Russisch’ Chroesjtsjov verdedigen.

Mijn argwaan begon politieker te worden met de Cubacrisis (1962). De reactie van Kennedy c.s. op de steun van de Sovjet-Unie aan Cuba vond ik ongeloofwaardig, omdat inmiddels al zoveel NAVO-raketten in Turkije en West-Europa gericht stonden op Moskou.

En deze inmiddels politiekere argwaan zag ik in 1966 bevestigd in het rapport van Robert Scheer ‘Hoe de verenigde staten verwikkeld werd in de vietnam-kwestie’ (1965) – naar de mode van die tijd zonder hoofdletters. Het is in Nederlandse vertaling gepubliceerd als nummer 6 van Katernen 2000, van werkgroep 2000.

Sindsdien ben ik – naar eigen besef – links.

Maar ben ik altijd ook waakzaam genoeg? Het ideologisch-narratieve vertoog waarmee deze ‘onze’ maatschappij zichzelf voorstelt en de samenhang probeert te organiseren, wordt immers onwillekeurig onderdeel van je dagelijkse bewustzijn.

Lees verder