Voor de Grieken is dictatuur mooi genoeg

Kees van der Pijl en Ewout van der Hoog

Onder de kop ‘Griekenland heeft dictatuur nodig’ schrijft Harry Verbon, hoogleraar Openbare Financiën aan de Universiteit van Tilburg in de Volkskrant van 27 augustus jl.  dat EU-lidstaten die financiële steun van de EU ontvangen, daarvoor ‘democratie moeten inleveren’. Dat Griekenland op 20 september weer naar de stembus mag, wijst hij van de hand. 190 jaar Griekse geschiedenis heeft immers volgens Verbon aangetoond dat ‘democratie de Griekse staatskas geen goed doet’. Met één uitzondering: ‘Onder het dictatoriale kolonelsregime (1967-1974) blijft de schuld heel ongrieks zelfs nagenoeg constant. Na het herstel van de parlementaire democratie (…) in 1974 gaat het weer mis.’

In Tilburg is de rekensom dan gauw gemaakt: terug naar de dictatuur! (Op de foto de laatste keer dat de stad daarvan bevrijd werd).

Deze gedachtegang en het feit dat de redactie het wel nuttig vond deze opinie de ruimte te geven (maar onze reactie niet), maken duidelijk dat de optie om de voortdurende economische crisis op te lossen door de bevolking aan een fascistisch regime te onderwerpen, niet alleen leeft in de kringen van Gouden Dageraad in Griekenland. Deze partij, die onder toeziend oog van de politie stalletjes van Afrikaanse handelaren in Athene in elkaar slaat en die met de uit de hand gelopen instroom van migranten uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten nieuwe kansen krijgt, moet daarom niet als een randverschijnsel worden beschouwd.

Lees verder

Varoufakis klapt uit de school over ‘democratie’ Eurogroep

(redactie)

In het augustusnummer van Le Monde Diplomatique vertelt Yanis Varoufakis, de inmiddels afgetreden minister van Financiën van de Syriza-regering, wat zich heeft afgespeeld in de vergaderzalen van het overleg van de ministers van Financiën van de Eurozone (de Eurogroep). Het is een grimmig verslag van hoe de afschaffing van de democratie op dit niveau haar beslag heeft gekregen.

Inmiddels is Syriza uiteengevallen onder druk van het aan Griekenland opgelegde dictaat: de nog aangezette versie van een bezuinigingspolitiek die economisch absurd en sociaal rampzalig is. De neo-fascisten van Gouden Dageraad hebben in het parlement het nieuwe akkoord demonstratief in tweeën gescheurd en kunnen de onvrede mobiliseren over de toestroom van migranten. Als deze neo-fascisten bij nieuwe verkiezingen versterkt uit de bus komen, mogen de Duitse minister van Financiën Schäuble en zijn Nederlandse collega Dijsselbloem die tevens voorzitter is van de Eurogroep zich dat aanrekenen.

Onder de kop ‘Hun enige doel was ons te vernederen’ verhaalt Varoufakis wat hem overkwam in het overleg dat zich tussen eind januari en juni heeft voortgesleept.

Op 30 januari meldde Dijsselbloem zich als eerste. Het gesprek was volgens Varoufakis pas enkele minuten gaande, of Dijsselbloem vroeg hem al naar de plannen van de Griekse regering met het door haar voorgangster ondertekende memorandum van IMF, Europese Commissie en Europese Centrale Bank (‘de Troika’). Varoufakis antwoordde dat zijn partij, na vijf jaren waarin het nationaal inkomen met een derde gedaald was, gekozen was om de onderhandelingen hierover te heropenen en een herziening te vragen.

Lees verder

Dijsselbloem en co wurgen de Grieken

Kees van der Pijl (in Trouw, 6 juli 2015)

© epa. De Griekse bevolking viert feest in Athene na de uitslag van het referendum.

Opinie: De euro is opgezet om zwakke economieën zich te laten aanpassen aan de Duitse exportmachine, stelt Kees van der Pijl. Nu het misgaat, krijgen gewone mensen de rekening

De strijd om Griekenland los te maken van het Ottomaanse Rijk dateert van de jaren twintig van de negentiende eeuw en maakte in Europa veel solidariteit los. De dichter Lord Byron, die met zijn eigen brigade de onafhankelijkheidsbeweging versterkte, waarschuwde de Grieken dat ze door onderlinge verdeeldheid hun zelfstandigheid weer konden verspelen. En zo ging het. Maar ondanks bezetting, dictatuur, en nu een economisch wurgregime, is de geest van verzet nooit gedoofd.

Lees verder