Politiestaat ook in onze buurlanden in aanbouw. Frankrijk onder permanente noodtoestand, Spanje gebruikt geweld tegen Catalonië

Kees van der Pijl

Dagblad Trouw enkele dagen terug: ‘Frankrijk schrapt na twee jaar de noodtoestand.’ Een misleidende kop, want uit het bericht daaronder kan de lezer opmaken dat de noodtoestand (een in de grondwet voorziene uitzonderingstoestand) is omgezet in een gewone wet, waardoor de mogelijkheden tot afluisteren zonder rechterlijke toestemming, alsmede andere inperkingen van de burgerrechten, permanent worden gemaakt.

In Spanje wordt de uiterst rechtse regering-Rajoy geconfronteerd met een afscheidingsbeweging in Catalonië en ook daar is het antwoord politiegeweld en inperking van rechten. In de Spaanse media wordt gespeculeerd over het uitroepen van de noodtoestand en veel wijst erop dat het ook hier de kant opgaat van militair bestuur en opschorting van fundamentele democratische rechten.

De EU heeft zich bij monde van onze eigen Frans Timmermans accoord verklaard met het gebruik van geweld door Madrid. ‘De regionale regering van Catalonië heeft er door een referendum te organiseren voor gekozen om de wet te overtreden en het is de plicht van iedere regering om de wet te handhaven en dat vereist soms het gebruik van proportioneel geweld.’

Bij ons de Sleepnetwet, ook wel kernachtig ‘Meeloerwet’ genoemd; in Frankrijk afluisteren onder de permanente noodtoestand; in Spanje, mocht het maandag tot een uitroepen van de onafhankelijkheid komen, mogelijke afkondiging van de artikelen 115 (intrekken regionale autonomie) en 116 (opheffen burgerlijke vrijheden inclusief het stakingsrecht en verkiezingen, en instellen perscensuur).

Opvallend bij dit alles is de rol van de sociaaldemocratie.

Lees verder

Extreemrechts in Frankrijk verslagen door zijn verwekkers

(redactie)

De eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen op 23 april is gewonnen door de ‘jeune premier’ Emmanuel Macron, voormalig bankier bij Rothschild en korte tijd minister in de regering van Manuel Valls. Samen hebben Macron en Valls grote stappen gezet in de afbraak van de Franse sociale zekerheid, waarbij ze autoritaire machtsmiddelen (artikel 49-1, dat het mogelijk maakt per decreet te regeren) niet hebben geschuwd.

(foto: rellen in Parijs in de nacht van de verkiezingen)

Zelfs de eigen ‘socialistische’ partij was niet bereid deze onttakeling nog voor haar rekening te nemen. President Hollande, die de bui al zag hangen, heeft als eerste herkiesbare president in de Vijfde Republiek (in 1958 door De Gaulle gevestigd) ervan afgezien zich herkiesbaar te stellen. Dat was bij een waardering van rond de 2 procent geen slechte beslissing. En Benoît Hamon, kandidaat voor de PS, is met 6,8 procent afgeserveerd. Een resultaat dat overeenkomt met dat van de Nederlandse PvdA, die dezelfde neoliberale koers heeft gevaren.

Lees verder

Verdeeldheid EU-critici versterkt EU-elite

Na het Britse EU-referendum hebben wij onder de kop ‘Kapitalisme, de Brexit en Europees rechts’ een analyse gepubliceerd van het naoorlogse Europa als kapitalistisch project (Nieuws, 26 juni). CvW-lid Dick Boer kan deze analyse goed volgen, meldt hij, maar plaatst graag ook enkele kanttekeningen.

Dick Boer

Het verzet tegen het ‘Europa’ van de meedogenloze vrijhandel groeit, jawel. Maar hier staat (helaas) geen overgrote meerderheid van ontevredenen tegenover een kleine elite: het zijn juist grote minderheden en vaak meerderheden die instemmen met de heersende politiek. Dat het verzet tegen de elite bij machte is de wet te verzetten, lijkt voorlopig niet aan de orde. Eerder lijkt er sprake te zijn van een polarisatie – extreemrechts tegen de rest – die door de elite wordt benut om extreemrechts in het verdomhoekje te plaatsen en vervolgens rechts in te halen. Een linkse politiek die op het snelle succes mikt, zal bedrogen uitkomen.

Wij vergissen ons als wij denken dat xenofobie en racisme alleen een kwestie zijn van manipulatie van bovenaf. Er bestaat geen onschuldig volk dat hiermee van buitenaf wordt geïndoctrineerd. Xenofobie en racisme liggen opgeslagen in het collectief onbewuste van onze cultuur, dat door de rechtspopulisten wordt aangesproken. Het valt ook niet uit te sluiten dat die echt geloven in wat zij propageren.

Lees verder