Als de macht zijn oor te luisteren legt… (3) De Atlantische aftapstructuur

21 maart a.s. zal de Nederlandse kiezer gevraagd worden zich in een raadgevend referendum uit te spreken over de Wet inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv), oftewel Sleepnetwet. Het Comité van Waakzaamheid bestrijdt dat deze wet, die onbeperkt afluisteren mogelijk maakt, nodig is voor de strijd tegen het terrorisme en andere bedreigingen. In een serie korte beschouwingen zal betoogd worden dat de werkelijke drijfveren heel andere zijn. Wie een weloverwogen NEE-stem in het referendum wil uitbrengen moet deze drijfveren kennen!

De infrastructuur voor afluisteren en bespioneren zoals we die vandaag de dag kennen en die met de Wiv van PvdA-minister Plasterk (foto) officieel ook voor Nederland zal gelden, dateert van de Tweede Wereldoorlog. Die oorlog was niet alleen een strijd tegen  De Atlantische aftapstructuurhet nazisme en fascisme, maar ook een meer verborgen oorlog tegen links. Toen werd ook de Brits-Amerikaanse structuur opgezet om in de oorlog opgevangen signaal-inlichtingen (‘SIGINT’, gedecodeerd militair radioverkeer) uit te wisselen. Daaraan moeten wij nu ook bij wet gekoppeld worden.

Lees verder

Als de macht zijn oor te luisteren legt… (2) Orwells ‘1984’ en permanente oorlog

21 maart a.s. zal de Nederlandse kiezer gevraagd worden zich in een raadgevend referendum uit te spreken over de Wet inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv), oftewel Sleepnetwet. Het Comité van Waakzaamheid bestrijdt dat deze wet, die onbeperkt afluisteren mogelijk maakt, nodig is voor de strijd tegen het terrorisme en andere bedreigingen. In een serie korte beschouwingen zal betoogd worden dat de werkelijke drijfveren hele andere zijn. Wie een weloverwogen NEE-stem in het referendum wil uitbrengen moet deze drijfveren kennen!

De onthullingen van Edward Snowden over de wereldwijde afluistersystemen die door de Amerikaanse National Security Agency (NSA) worden gerund, worden dankzij de Wiv van PvdA-minister Plasterk (foto) ook hier legaal. Bij velen heeft dit de slogan uit het boek 1984, ‘Big Brother Is Watching You’, in herinnering gebracht. In Orwells nachtmerrie-achtige toekomstfantasie vindt dit plaats via overal aanwezige ‘teleschermen’ die de Partij gebruikt om leugenachtige propaganda te verbreiden en de bevolking te bespioneren.

Dit was echter niet alleen maar een kwestie van propaganda en bewaking. Het systeem berustte ook op een permanente staat van oorlog en de staat van beleg die daarmee gepaard ging. Orwells boek bevat een fictieve verhandeling daarover,  waarin wordt uiteengezet dat oorlog in de huidige tijd niet langer een zaak is van de heersende groepen van verschillende landen die elkaar bevechten. ‘De oorlog wordt door iedere heersende groep gevoerd tegen zijn eigen onderdanen, en het doel van de oorlog is niet om gebied te veroveren of te verdedigen, maar om de bestaande maatschappijorde in stand te houden.’

Lees verder

Als de macht zijn oor te luisteren legt … (1)

21 maart a.s. zal de Nederlandse kiezer gevraagd worden zich in een raadgevend referendum uit te spreken over de Wet inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv), oftewel Sleepnetwet. Het Comité van Waakzaamheid bestrijdt dat deze wet, die onbeperkt afluisteren mogelijk maakt, nodig is voor de strijd tegen het terrorisme en andere bedreigingen. In een serie korte beschouwingen zal betoogd worden dat de werkelijke drijfveren hele andere zijn. Wie een weloverwogen NEE-stem in het referendum wil uitbrengen moet deze drijfveren kennen!

In onze reeks willen we de Wiv, de wet die door de regering-Rutte II en met name PvdA-minister van Binnenlandse Zaken Plasterk (foto) in juli jl. erdoorheen gejast is, plaatsen tegen de achtergrond van de crisis in onze kapitalistische maatschappij. Die maatschappij is in een spiraal van extreme ongelijkheid beland. Investeren in het huidige kapitalisme betekent vooral beleggen in financiële produkten en door de automatisering is er in de industrie minder werk. Maar de voortgaande bevolkingsgroei en de ineenstorting van de staatsgeleide economieën hebben het mondiale aanbod van arbeidskrachten in twee decennia verdubbeld naar meer dan 3 miljard mensen. Honderden miljoenen werken daarom voor een habbekrats, voor anderen is zelfs helemaal geen emplooi meer. Omdat de grootschalige landbouw ook minder arbeid nodig heeft, trekken de mensen in grote aantallen naar de steden of migreren. Het aantal mensen dat in getto’s en krottenwijken leeft wordt geschat op één miljard. Vanaf de jaren negentig poogt de heersende macht wereldwijd het verzet tegen deze uitbuiting, onderdrukking en oorlogsvoering onder controle te krijgen—ook in Nederland.

Lees verder

Sleepnetwet als opstap naar een postmoderne politiestaat

Kees van der Pijl

De Sleepnetwet werd in juli jongstleden, in de nacht voor het reces, bij open stemming aangenomen in de Eerste Kamer. Dankzij de oplettendheid van verschillende groepen is een campagne gestart om een raadgevend referendum af te dwingen.

Nu de eerste 10.000 handtekeningen binnen zijn gaat het om de 300.000 die er op 12 oktober moeten zijn om het referendum ook echt te houden. Dat zal niet vanzelf gaan, want de mensen zijn sceptisch over referenda, na twee maal te zijn bedrogen. Daarnaast is men òfwel niet op de de hoogte van waar het over gaat, òfwel onverschillig, onder het motto, ‘we worden toch wel afgeluisterd.’ Maar als eenmaal een sterke staat en een permanente noodtoestand zijn gevestigd, zullen ze niet meer worden afgeschaft. We hebben dus een éénmalige kans om deze overval op de democratie ongedaan te maken.

De Sleepnetwet is onderdeel van een internationale ‘veiligheidsstructuur’ die vanuit de Verenigde Staten aan de EU is opgelegd. Toen PvdA-minister Plasterk indertijd werd betrapt op het voorliegen van de kamer inzake het doorgeven van de afluistergegevens aan de Amerikaanse inlichtingendienst NSA, werd al duidelijk dat het surveilleren van de bevolking niet een op zichzelf staande Nederlandse politiek is. Het past in een vanuit de VS geregisseerde uitbreiding van een Atlantische politiestaat.

Lees verder

Als de beschaving bedreigd wordt …

Kees van der Pijl

Een van de terugkerende thema’s in het extreemrechtse, respectievelijk fascistische gedachtegoed is de dreigende ondergang van de beschaving. Van Oswald Spengler met zijn ‘Ondergang van het avondland’ uit 1918 tot Samuel Huntington met zijn ‘Botsing der beschavingen’ uit 1993 hebben schrijvers opgeroepen tot een algemene mobilisatie om dit tij te keren.

In Nederland zouden we anno 2017 bedreigd worden door ‘islamisering’, en na de PVV sluiten nu ook partijen zoals de VVD en het CDA zich haastig aan bij de roep om het vaderland en onze cultuur te redden.

Richard Hofstadter: Consensus Historian & Voice for Today | World War ...Na de terugkeer van Vladimir Poetin in het Kremlin in 2012 is er nog een nieuwe bedreiging bij gekomen, die na de verkiezing van Donald Trump een ware paniekgolf heeft veroorzaakt: de Russen hacken onze democratie!

Zoals de Amerikaanse historicus Richard Hofstadter laat zien in zijn klassiek geworden artikel ‘The Paranoid Style in American Politics’ uit 1963, zijn er altijd samenzweringen en echte problemen en gevaren. Het paranoïde element in de extreemrechtse ondergangsfilosofieën zit hem dan ook in het overschatten van die gevaren.

Lees verder

Paus waarschuwt Europa voor populisten

trouw.nl

Europeanen moeten oppassen dat ze niet opnieuw achter populisten als Hitler aanlopen, waarschuwde paus Franciscus in een interview. Over president Trump hield de paus zich op de vlakte.
 “Ik denk dat we eerst maar eens moeten afwachten”, zei de paus over Trump in een interview met de Spaanse krant El Pais, dat vrijdag werd gehouden en zaterdag verscheen. “Ik loop niet graag op mezelf vooruit en wil mensen ook niet voorbarig beoordelen.”

Lees verder

En dan is er Trump (2). De oligarch kiest zijn vrienden

Dit is het tweede artikel rond de verkiezing van Donald Trump als nieuwe president van de VS. Zijn binnenlandse bondgenoten, de rol van de Amerikaanse ‘schaduwstaat’ en de wereldwijd verscherpte tegenstellingen.

Kees van der Pijl

Het Westen verliest al langere tijd economisch terrein en probeert dat te compenseren met de inzet van geweld. Dit geweld bestrijkt een breed scala van elektronische bewaking; van inmenging in de politieke ontwikkeling via ‘kleuren’-revoluties, chantage, moord en staatsgrepen; van economische oorlogvoering middels sabotage en sancties; en van militair geweld.

Hillary Clinton zou deze koers onverkort voortgezet hebben, maar bij Trump is dat minder zeker.

Is Trump dan de belichaming van een moment in de historische ontwikkeling waarop het Westen, onder Amerikaanse leiding, zijn poging opgeeft om zijn neergang met geweld te compenseren? Als dit al zo zou zijn, met de nadruk op ‘als’, dan krijgt de autoritaire, populistische kant van Trump alleen nog maar meer betekenis.

Lees verder

Waarom vreemdelingenhaat in Nederland?

Onderstaande tekst is gebaseerd op de bijdrage van de schrijver aan het driedaagse congres Rechte Politik in Europa van de Duitse vakbond IG Metall, dat van 23 tot 25 november jl. gehouden werd in Saarbrücken. Op de eerste dag werd na de inleidingen van functionarissen van de bond (2,9 miljoen leden) een overzicht van uiterst rechts gegeven in verschillende Europese landen. Op een forumdiscussie diezelfde avond, uitgezonden door de radio van Saarland, verklaarde de vice-premier van Saarland dat haar partij, de SPD, al 150 jaar onwrikbaar vasthoudt aan de grondwaarden van mensenrechten en solidariteit. Dit laatste overtuigde echter niet alle aanwezigen en was mede aanleiding om op de tweede dag, toen Frankrijk, Nederland en Duitsland zelf aan de orde kwamen, hierop nader in te gaan. Het was een vakbondscongres dat Nederlandse navolging verdient.

Kees van der Pijl

De situatie inzake uiterst rechts in Nederland is een aspect van een veel algemenere toestand, namelijk de systeemcrisis van het liberale kapitalisme waarin het Westen zich bevindt. Wilders is daarbij maar een symptoom.

Het kapitalisme van na de Tweede Wereldoorlog was gebaseerd op een klassencompromis tussen kapitaal en arbeid. De sociaal-democratie en de vakbonden, met de toen nog bloeiende industrie, vormden de kern daarvan.

Inmiddels heeft het georganiseerde kapitalisme en de daarbij horende sociale bescherming plaatsgemaakt voor een roofkapitalisme dat de maatschappij niets meer te bieden heeft. Het gebouw van de Industriebond FNV in Amsterdam, ooit een geduchte partij in de CAO-onderhandelingen, is nu een hotel.

Lees verder

Kapitalisme, de Brexit en Europees rechts

(redactie)

Alle keren dat inwoners van EU-landen zich konden uitspreken over de Europese politiek en in meerderheid nee hebben gezegd, zijn die uitspraken op autoritaire wijze genegeerd. De Europese Grondwet werd het Verdrag van Lissabon; de afwijzing van de afbraakpolitiek van de Eurozone in Griekenland werd genegeerd; en ook al werd het EU-Associatieverdrag met Oekraïne in april dit jaar door Nederland verworpen, de geadresseerden houden zich doof.

En nu heeft een meerderheid van de Britse kiezers gestemd voor het vertrek uit de EU, daarmee uiting gevend aan een in alle EU-landen levend verzet tegen de afbraakpolitiek ten behoeve van de allerrijksten, en tegen het dogma van de vrije markt. De paradox is dat Groot-Brittannië een van de belangrijkste aanjagers van die politiek is geweest… en nog steeds is.

Europa’ is altijd een kapitalistisch project geweest, maar onder wisselend gesternte. Tussen 1945 en de jaren 80 was het kapitalisme in Europa gebaseerd op een drietal compromissen: ten eerste tussen het kapitaal en de georganiseerde arbeid, ten tweede  tussen Oost en West, die het continent in Jalta hadden opgedeeld in een Amerikaans en een Sovjetblok; en ten derde, een compromis tussen Frankrijk en West-Duitsland.

Lees verder

‘Socialisme of barbarij’ als actuele keuze— honderd jaar na Rosa Luxemburgs brochure

Kees van der Pijl

Precies een eeuw geleden, in 1916, verscheen de door Rosa Luxemburg in de gevangenis geschreven brochure De crisis der sociaaldemocratie, onder haar schuilnaam Junius. Het eerste hoofdstuk daarvan heeft in verschillende edities de titel ‘Socialisme of barbarij’ meegekregen en is na een eeuw nog verrassend actueel.

Met de ‘barbarij’ bedoelde Luxemburg de Eerste Wereldoorlog, waarbij zij de Duitse SPD verantwoordelijk hield voor de massaslachting die sinds 1914 gaande was.

Verkracht, onteerd, wadend door het bloed, druipend van vuil—zo staat de burgerlijke maatschappij daar, zo is ze’, aldus Luxemburg. ‘Niet als ze zich, opgesmukt en deugdzaam, voordoet als cultuur, filosofie en ethiek, orde, vrede and rechtsstaat—maar als verscheurend wild dier, als heksensabbat van de anarchie, pestwalm voor beschaving en mensheid—zo toont ze zich in haar ware, naakte gedaante. En midden in deze heksensabbat voltrok zich een wereldhistorische catastrofe: de capitulatie van de internationale sociaaldemocratie’.

Lees verder