Sonja Ryll (VVN-BdA) in Emden: politie moffelt feiten weg

In mei 2019 is ons land bezocht door een grote groep antifascisten van de VVN-BdA Ostfriesland: één van de circa tachtig afdelingen van de Duitse Vereniging van Vervolgden van het Naziregime Bond van Antifascisten. Het Comité van Waakzaamheid heeft hen onderdak geboden en in contact gebracht met Nederlandse antifascisten, vredesactivisten en vakbondsleden. Zij hebben in onder meer het Amsterdamse Verzetsmuseum hun ervaringen uitgewisseld. Vervolgens heeft een delegatie van het CvW in juli een tegenbezoek gebracht aan deze VVN-BdA-afdeling. Bezichtigd zijn toen ook het concentratiekamp Engerhafe, nevenkamp van Neuengamme, en het stelsel van vluchtroutes naar Groningen in de oorlogstijd.

Bij de herdenking van de machtsoverdracht aan Hitler, op 30 januari 1933, is precies 87 jaar later in Emden een kritische toespraak gehouden door Sonja Ryll namens de VVN-BdA. Hierin hekelt zij onder meer de verzwijgcultuur tijdens andere herdenkingen in haar land. Verder benoemt zij de massale infiltratie door rechtsextremisten in Bundeswehr en politie, en de toenemende onderdrukking door het Duitse staatsapparaat van antifascisten.

Verzwegen verleden

Wie 27 januari 1945 herdenkt [de bevrijding van Auschwitz], moet ook 30 januari 1933 herdenken [de machtsoverdracht aan Hitler]. Het is noodzakelijk om dan ook na te denken over de oorsprong en het ontstaan van het fascisme.

De herinnering aan de slachtoffers moeten we daarbij koppelen aan de herinnering wie de daders waren. Dat wil zeggen: we moeten de schuldigen benoemen en ook degienen die geprofiteerd hebben van het vestigen van de naziheerschappij in Duitsland en van het ontketenen van deze oorlog.

Lees verder

Hoe Macron zijn autoritaire staat versterkt– in 10 punten

Volgens recent onderzoek maken twee op elke drie Franse burgers zich ‘ongerust’ over hun president Macron. De Fransman Michel Geoffroy noemt hieronder minstens tien goede redenen waarom zij zich inderdaad zorgen moeten maken over de autoritaire ontwikkelingen binnen hun overheid.Geoffroy publiceerde dit essay op 11 februari 2019 op de (rechts-identitaire) website van het Franse Polémia. Hij is de auteur van het boek La Super-classe mondiale contre les peuples – Wereldelite tegen de volkeren. Frankrijk bevindt zich net als ons land in een situatie waarin de kritiek op de bestaan de orde van beide flanken, links en rechts, afkomstig is; net als de beweging van de Gele Vestjes zelf, is de politieke signatuur niet altijd duidelijk. Wij beschouwen dit echter als een belangrijk document dat het verdient om bestudeerd te worden (red.)

1. Wet op nepnieuws

Macron heeft een wet laten aannemen tegen nepnieuws. Hiervan is het doel officieel dat één enkele rechter tijdens een verkiezingsperiode snel informatie kan beoordelen die als fake is te beschouwen. Maar dit begrip fake informatie blijft zeer vaag, en dit opent de weg naar een gerechtelijke censuur van die informatie die de macht in de wielen rijdt wanneer deze zich aan de kiezers presenteert. De wet op het nepnieuws is eigenlijk gericht op alternatieve media die informatie verspreiden die ingaat tegen informatie van de reguliere media, waarvan de geloofwaardigheid in de publieke opinie steeds verder afneemt vanwege hun duidelijke vooringenomenheid. En anders dan men vaak hoort beweren, zal deze wet ook worden toegepast. Waarom zou de president de wet anders met zoveel volharding hebben doorgezet?

Lees verder