Extreemrechts in Frankrijk verslagen door zijn verwekkers

(redactie)

De eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen op 23 april is gewonnen door de ‘jeune premier’ Emmanuel Macron, voormalig bankier bij Rothschild en korte tijd minister in de regering van Manuel Valls. Samen hebben Macron en Valls grote stappen gezet in de afbraak van de Franse sociale zekerheid, waarbij ze autoritaire machtsmiddelen (artikel 49-1, dat het mogelijk maakt per decreet te regeren) niet hebben geschuwd.

(foto: rellen in Parijs in de nacht van de verkiezingen)

Zelfs de eigen ‘socialistische’ partij was niet bereid deze onttakeling nog voor haar rekening te nemen. President Hollande, die de bui al zag hangen, heeft als eerste herkiesbare president in de Vijfde Republiek (in 1958 door De Gaulle gevestigd) ervan afgezien zich herkiesbaar te stellen. Dat was bij een waardering van rond de 2 procent geen slechte beslissing. En Benoît Hamon, kandidaat voor de PS, is met 6,8 procent afgeserveerd. Een resultaat dat overeenkomt met dat van de Nederlandse PvdA, die dezelfde neoliberale koers heeft gevaren.

Lees verder

Solidariteit als antwoord op extreemrechtse leugens

René Danen was voorzitter van het FNV-ledenparlement en is voorzitter van Nederland Bekent Kleur. Op 25 februari 2017 hield hij een toespraak (hier in bewerkte versie) tijdens de Februaristakingherdenking van de FNV in het Amsterdamse stadhuis.

René Danen

‘Als een Fascist Ademt Liegt-ie’, heet de documentaire over het leven van verzetsstrijder Henk van Moock. Bij deze herdenking van de Februaristaking bezie ik het heden aan de hand van zijn verhalen over het verleden.

Van Moock was in 1941, als jonge man van 24 jaar, betrokken bij de Februaristaking en was op hoge leeftijd nog steeds actief tegen onrecht en racisme. Onder meer in de jaren negentig als ambassadeur voor onze organisatie Nederland Bekent Kleur.

Namens deze organisatie heeft Van Moock in 1994 het Paspoort tegen Racisme aangeboden aan de toenmalige Franse presidentsvrouw Danielle Mitterrand. Hij gaf aan haar, die zelf ook in het verzet had gezeten, toen spontaan zijn verzets-stropdas. Deze ontmoeting met Mitterrand is een erkenning geweest van de strijd die Van Moock zijn hele leven heeft gevoerd.

Vlak na de oorlog kreeg hij als communist die erkenning voor zijn verzetsdaden echter nog niet.

Lees verder

Verzetsman te Haarlem

Dick Schouten, Lelystad

Ons vader heeft mogelijk in dezelfde verzetsgroep gezeten als Hugo van Langen. Na een artikel gelezen te hebben in het IJmuider Dagblad over de Februaristaking 1941, ging er gelijk weer van alles door mijn hoofd. Zoals de namen van Jan Bonekamp, Truus Menger, en vooral Hannie Schaft die met regelmaat bij ons over de vloer kwam. Ikzelf, nu bijna 75 jaar, heb nog bij Hannie op schoot gezeten en gespeeld, en kan mij vaag haar gezicht voor de geest halen.

Ik kan mij ook herinneren dat ons vader was aangeschoten en dat even later de Grüne voor de deur stond en naar mijn vader vroeg. Maar deze zat allang onder de vloer in zijn schuilplaats.

Mijn vraag aan Hugo van Langen is: Was hij bekend met ons vader? In welke groep zat hij, wat was zijn operatiegebied? Had hij ook contact met Hannie en met Truus? Ons vader heeft nooit veel losgelaten. Ons moeder wel iets, maar weinig, en we konden er nooit de hand op leggen.

Lees verder