Paus waarschuwt Europa voor populisten

trouw.nl

Europeanen moeten oppassen dat ze niet opnieuw achter populisten als Hitler aanlopen, waarschuwde paus Franciscus in een interview. Over president Trump hield de paus zich op de vlakte.
 “Ik denk dat we eerst maar eens moeten afwachten”, zei de paus over Trump in een interview met de Spaanse krant El Pais, dat vrijdag werd gehouden en zaterdag verscheen. “Ik loop niet graag op mezelf vooruit en wil mensen ook niet voorbarig beoordelen.”

Lees verder

OPROEP Steun de AFVN en Arthur Graaff in het politieke Mein-Kampf-proces

WAT:
Strafzaak wegens vermeende belediging/smaad, tegen Arthur Graaff, woordvoerder AFVN-Bond van Antifascisten

WANNEER EN WAAR:
Dinsdag 24 JAN 2017, 13:30, Rechtbank Amsterdam, Parnassusweg.

KLACHT:
Belediging door plakken van posters met grievende teksten op etalage van handelaar in Mein Kampf
25 MEI 2015, Singel, Amsterdam, samen met lid van Comité van Waakzaamheid tegen Herlevend Fascisme

VERDEDIGER:
Prof. Mr. Herman Loonstein, Amsterdam

IN HET GEDING:
Vrijheid van meningsuiting, vrijheid van demonstratie

GEWRAAKTE TEKSTEN:
“Verboden voor negers, Verboden voor Joden, Verboden voor moslims”.

Op 24 januari staat journalist en woordvoerder Arthur Graaff van de AFVN voor de strafrechter in Amsterdam. Hij zou in 2015 een handelaar in Mein Kampf beledigd hebben.

Lees verder

En dan is er Trump (4). Een outsider in het Witte Huis?

 

Dit vierde artikel rond de verkiezing van VS-president Donald Trump schetst hoe zich al snel een machtige coalitie van kapitaalsgroepen om hem heen heeft geschaard, met hun eigen geopolitieke strategieën. Een eenling is hij dus niet.

Kees van der Pijl

Tot aan Donald Trumps inauguratie is de wereld maandenlang getuige geweest van een ongekende binnenlandse machtsstrijd, die ongetwijfeld ook nog lang zal voortduren. Om de furieuze campagne tegen Trump te begrijpen, zijn twee constateringen van belang.

Ten eerste is de Amerikaanse president niet almachtig. Hij is voorzitter van een doorlopende vergadering waaraan honderden afzonderlijke belangengroepen deelnemen die veelal in het Congres of soms zelfs in het kabinet vertegenwoordigd zijn. Maar als de president een te prominente belangengroep zoals het militair-industrieel complex de voet dwars zet, is hij in groot gevaar. Dat ondervond de Democraat John Kennedy in 1963 (vermoord in Dallas) en de Republikein Richard Nixon in 1974 (tot aftreden gedwongen).

Ten tweede is de crisis van 2008 geen conjuncturele dip geweest, maar een wereldhistorische omslag die een periode van neergang van het Westerse kapitalisme heeft ingeluid. Toen de bevolking de rekening gepresenteerd kreeg voor de speculatieve praktijken van de allerrijksten (en de banken en beleggingsmaatschappijen die voor hen werken), kwam het sluimerende verzet in alle hevigheid naar buiten. Zo bezien hoeft de verkiezing van Trump geen verrassing te zijn, net zomin als de Brexit of de opkomst van Wilders en Le Pen.

Nu Trump president is, heeft zich al spoedig een machtige coalitie van grote belangen om hem heen gegroepeerd, dus een eenling is hij niet (meer).

Lees verder

De ondergang van de rede

Kees van der Pijl

Het huidige rechts-populisme heeft in de ogen van velen als kenmerk dat het de redelijkheid terzijde schuift. Het optreden van rechts-populisten en neo-fascisten kenmerkt zich dan door het loslaten van omgangsvormen (‘doe toch normaal man’), maar ook door luidruchtige demagogie, verdraaien en liegen.

Dit is geen nieuw verschijnsel; het oorspronkelijke fascisme deed hetzelfde. Het komt voort uit een stroming in de filosofie die we irrationalisme noemen en die nu opnieuw opleeft bij uiterst rechts. Ook in de bredere samenleving wint het irrationalisme terrein, zonder dat mensen zich van dat verband bewust zijn.

Opnieuw wordt in onze tijd de Verlichting, de beweging in de 18de eeuw waaruit de Franse Revolutie is voortgekomen en waarin de ‘Rede’ centraal staat tegenover religie en allerlei vormen van bijgeloof, op grote schaal afgewezen—maar nu als bron van heilsdoctrines die geleid zouden hebben tot massavernietiging. Dit gevolg aan de Verlichting wijten is eGeorge Lukacschter zeer aanvechtbaar.

Het is de verdienste van Georg Lukács, dat hij als eerste het irrationalisme systematisch heeft uitgewerkt in een grote studie, namelijk Die Zerstörung der Vernunft (De vernietiging van de rede) uit 1953.

Lees verder

En dan is er Trump (3). De ‘Russische hacks’ van de CIA

Dit derde artikel rond de verkiezing van VS-president Donald Trump behandelt de pogingen om Trumps opkomst te stuiten, ten gunste van de Amerikaanse interventiepolitiek, en schetst de rol van de Amerikaanse media.

Kees van der Pijl

De opwinding over de veronderstelde ‘Russische hacks’ van de e-mails van de Democratische Partij heeft inmiddels geleid tot de uitzetting uit de VS van 35 Russische diplomaten, en deze opwinding is nog lang niet bedaard. De mainstream media blijven onverstoorbaar over deze ‘hacks’ publiceren, ook al is de bron van de Wikileaks-publicaties overtuigend geïdentificeerd (door inlichtingenveteranen in de VS en door de Britse ex-diplomaat Craig Murray) als een lek en niet als een hack.

Donald Trump, pig, appears on The Today Show on Thursday in New York ...In werkelijkheid gaat het hier om een aanval op Donald Trumps aangekondigde breuk met de Amerikaanse interventiepolitiek. Hier staat niet het belang van één politieke partij op het spel, maar dat van de gehele heersende klasse in de VS die in beide partijen de boventoon voert. Decennialang heeft deze klasse met buitenlandse interventies en nu ook met TTIP, TPP en CETA de opmars proberen te verhinderen van het BRICS-blok als een nieuw centrum in the wereldeconomie en -politiek.

Lees verder

En dan is er Trump (2). De oligarch kiest zijn vrienden

Dit is het tweede artikel rond de verkiezing van Donald Trump als nieuwe president van de VS. Zijn binnenlandse bondgenoten, de rol van de Amerikaanse ‘schaduwstaat’ en de wereldwijd verscherpte tegenstellingen.

Kees van der Pijl

Het Westen verliest al langere tijd economisch terrein en probeert dat te compenseren met de inzet van geweld. Dit geweld bestrijkt een breed scala van elektronische bewaking; van inmenging in de politieke ontwikkeling via ‘kleuren’-revoluties, chantage, moord en staatsgrepen; van economische oorlogvoering middels sabotage en sancties; en van militair geweld.

Hillary Clinton zou deze koers onverkort voortgezet hebben, maar bij Trump is dat minder zeker.

Is Trump dan de belichaming van een moment in de historische ontwikkeling waarop het Westen, onder Amerikaanse leiding, zijn poging opgeeft om zijn neergang met geweld te compenseren? Als dit al zo zou zijn, met de nadruk op ‘als’, dan krijgt de autoritaire, populistische kant van Trump alleen nog maar meer betekenis.

Lees verder