5 redenen om CETA te verwerpen: ‘Democratie wordt hoog in het vaandel gedragen, tot ze wordt gebruikt’

Met de verwerping door de Waalse en Brusselse regeringen van het CETA-accoord met Canada is een belangrijke barrière opgeworpen tegen het neoliberale afbraakbeleid van de EU en de eraan gehoorzame regeringen. Ter ere van dit gedenkwaardige feit nemen we een artikel uit KNACK over van Line de Witte, woordvoerder van de Belgische PVDA voor Vlaams Brabant (redactie).

Line de Witte

De Waalse, Brusselse en Franstalige regeringen brachten vorige week hun stem uit tegen CETA, het vrijhandelsakkoord tussen de EU en Canada. De regeringen in het Zuiden van het land worden langs alle kanten beschimpt voor deze keuze. Ze zouden ervoor zorgen dat we ‘een mal figuur slaan’, ze zouden tegen gestemd hebben om ‘de federale regering te pesten’ of platter, ze zijn gewoon ‘compleet, compleet, compleet

 

belachelijk’. De Canadese minister van Handel Chrystia Freeland liet zelfs een traantje omdat we geen akkoord kunnen sluiten met ‘het zo lieve Canada’. Democratie wordt hoog in het vaandel gedragen, tot ze wordt gebruikt. De argumenten om voor het vrijhandelsakkoord met Canada te stemmen zijn doorspekt van alle emoties, maar jammer genoeg niet van overtuigende argumenten. Want als we nagaan wat CETA precies inhoudt, lijkt die tegenstem verre van belachelijk voor mens en milieu. CETA is een vrijhandelsakkoord, dat de concurrentie tussen grote bedrijven wil doen toenemen. Dat houdt heel wat voordelen in voor grote bedrijven en diens aandeelhouders. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat zij zich grote voorstanders tonen van het akkoord. Maar wat goed is voor multinationals is niet vanzelfsprekend goed voor iedereen, in tegendeel zelfs.

Lees verder

Jan Pronk: effectieve migratiepolitiek kan niet met ‘lastenverlichting’

Alberta Opoku
overgenomen uit ViceVersa. Journalistiek over Mondiale Samenwerking

 

Oud-ministers Jan Pronk en Hedy d’Ancona publiceren vandaag de notitie Partij Kiezen. Daarmee beogen zij ‘een politieke vertaling’ van het vluchtelingen- en migratievraagstuk in een samenhangend en geïntegreerd internationaal beleid voor vluchtelingenopvang en preventie van de grondoorzaken van migratie. Vice Versa interviewde Jan Pronk over de notitie. ‘De mentaliteit van de Nederlandse leiding is veranderd, maar de bevolking is solidair.’  Uw notitie spoort aan om partij te kiezen voor de vluchteling en migrant. ‘Daar hebben we Pronk weer’, zal menige scepticus denken.

‘Ik kan niet veranderen wie ik ben. Bovendien is dit geen individuele zaak. Aanleiding vormden de initiatieven en activiteiten van honderden mannen en vrouwen die zich inzetten voor vluchtelingen en migranten. Al gauw ontstond de behoefte om mensen van de vorige politieke generatie en de jonge generatie bij elkaar te brengen om de genoemde initiatieven politiek te vertalen. De notitie is niet meer dan een checklist voor die vertaling en om politieke invloed uit te oefenen.’

Het is campagnetijd, de partijprogramma’s zijn al geschreven, en u weet dat Nederlandse verkiezingen voornamelijk draaien om nationale kwesties. Waarom komt u nu met de notitie?

‘De partijprogramma’s worden de komende maanden op de diverse congressen besproken. Daarom is dit het goede moment om mensen op te roepen hun partijen te vragen om het vluchtelingen- en migratievraagstuk politiek te vertalen. In de programma’s is daar nauwelijks aandacht voor, dus dan maar via de congressen.’

Wat houdt die politieke vertaling kort en bondig in?
‘Momenteel wordt gesproken van 65 miljoen vluchtelingen en ontheemden wereldwijd. Dat aantal zal in de toekomst groeien, mede als gevolg van Westers beleid dat de leefomstandigheden, economie, ontwikkeling en welvaart van mensen elders op de wereld negatief beïnvloedt. Wil de wereld het vluchtelingen- en migratievraagstuk in de toekomst het hoofd bieden, dan is er op wereldniveau een samenhangend en effectief beleid nodig voor de opvang van vluchtelingen en migranten en voor het voorkomen van de oorzaken waarom mensen op de vlucht slaan.’

Wat zijn in uw optiek de grondoorzaken?
‘Wij tellen vier redenen waarom mensen vluchten: oorlog en geweld; onderdrukking, mensenrechtenschendingen en discriminatie; armoede, werkloosheid en verpaupering zonder perspectief op verbetering van de levensomstandigheden; en een onleefbaar milieu ten gevolge van, onder meer, klimaatverslechtering en droogte, waarbij bestaansmogelijkheden verdampen. Deze redenen staan niet los van elkaar, maar werken op elkaar in en versterken elkaar.’

Lees verder

De grenzen dicht? Goed idee (3) Stop de buitenlandse financiering van culturele en politieke groepen

Waar rechts-populisten de grenzen willen sluiten voor vluchtelingen en arbeidsmigranten, ziet het Comité van Waakzaamheid vooral drie andere dreigingen vanuit het buitenland: speculatief kapitaal, schimmige afluisterdiensten en duistere geldstromen (naar culturele en politieke instellingen). Hier het laatste uit een serie van drie artikelen.

Kees van der Pijl

Door de recente couppoging in Turkije is de bemoeienis van Ankara met de verhoudingen in Nederland weer in het nieuws gekomen. Deze poging is door Erdoğan op het conto van de Gülen-beweging geschreven, waardoor de tegenstellingen tussen Turkse Nederlanders hoog zijn opgelaaid.

Nu valt het te betwijfelen of de geestelijk leider Gülen, die in de hele wereld culturele en onderwijsinstellingen subsidieert, inderdaad achter de couppoging zit.  Maar de hierheen geïmmigreerde Turken van het platteland (overwegend Erdoğan-aanhangers) verschillen wel degelijk van hun meer verstedelijkte landgenoten met een middenklasse-achtergrond (vaak op Gülen geöriënteerd als zij moslims zijn). En die tegenstellingen worden vanuit het buitenland aangewakkerd.

De Gülen-aanhang is gericht op integratie. Erdoğan en zijn AKP willen echter dat de 6,5 miljoen in het buitenland levende Turken juist aan de eigen taal en cultuur vasthouden. Vanuit Turkije worden daarom in Nederland circa 150 moskeeën gefinancierd en bestuurd, plus nog eens zo’n honderd Milli Görüs-moskeeën, en circa 1500 stichtingen en verenigingen.

Zo wordt de integratie van Turkse Nederlanders tegengegaan. Nu betekent verzet tegen integratie vaak dat men de voorwaarden wil verbeteren waaronder deze integratie moet plaatsvinden. Bij de PvdA-afsplitsing DENK lijkt dat zeker het geval. Of de partij dat louter met Nederlandse middelen wenst te bereiken of ook met steun van Ankara, is echter van groot belang.

Hoe gevaarlijk buitenlandse bemoeienis met de verhoudingen binnen Nederland is, wordt pas goed duidelijk als we kijken naar Geert Wilders.

Lees verder