‘Socialisme of barbarij’ als actuele keuze— honderd jaar na Rosa Luxemburgs brochure

Kees van der Pijl

Precies een eeuw geleden, in 1916, verscheen de door Rosa Luxemburg in de gevangenis geschreven brochure De crisis der sociaaldemocratie, onder haar schuilnaam Junius. Het eerste hoofdstuk daarvan heeft in verschillende edities de titel ‘Socialisme of barbarij’ meegekregen en is na een eeuw nog verrassend actueel.

Met de ‘barbarij’ bedoelde Luxemburg de Eerste Wereldoorlog, waarbij zij de Duitse SPD verantwoordelijk hield voor de massaslachting die sinds 1914 gaande was.

Verkracht, onteerd, wadend door het bloed, druipend van vuil—zo staat de burgerlijke maatschappij daar, zo is ze’, aldus Luxemburg. ‘Niet als ze zich, opgesmukt en deugdzaam, voordoet als cultuur, filosofie en ethiek, orde, vrede and rechtsstaat—maar als verscheurend wild dier, als heksensabbat van de anarchie, pestwalm voor beschaving en mensheid—zo toont ze zich in haar ware, naakte gedaante. En midden in deze heksensabbat voltrok zich een wereldhistorische catastrofe: de capitulatie van de internationale sociaaldemocratie’.

Lees verder

Afbraak van de democratie op z´n Frans, op z´n Braziliaans… Wie volgt?

(redactie)

De Franse premier Manuel Valls en zijn minister van arbeid Myriam El Khomri zijn er 12 mei in geslaagd de afbraak van de arbeidsvoorwaarden per decreet te laten passeren. Wat zegt ze op de foto tegen Valls: denk erom dat je niet hardop zegt dat we de democratie aan onze laars lappen?
Het zou kunnen, want het cynisme waarmee anno 2016 de logica van een in ontbinding verkerend economisch systeem wordt doorgevoerd, kent geen grenzen. Ook al zijn er al twee maanden demonstraties tegen de El Khomri-arbeidswet en al is zelfs de eigen fractie niet meer mee te krijgen in het project.

Eerst met behulp van de anti-terreurwetgeving, een sterke staat; dan de uitholling van de democratie. En dan klagen dat de beweging Nuit Debout (´de hele nacht op´) anarchistisch is, en haar bespotten dat de pogingen om ook de jeugd van de verarmde voorsteden erbij te trekken, zijn mislukt. De veelal allochtone jongeren maken zich immers niet druk om verslechtering van de arbeidsvoorwaarden, ze hebben in de meeste gevallen nog nooit een baan gehad.
En kunnen we nu echt zeggen dat het in Nederland niet die kant opgaat?

Lees verder