Het Comité en de actualiteit

Charlotte Koren

Ik ben bijna 56 jaar en al vanaf mijn jeugd waakzaam tegen (herlevend doch voortwoekerend) fascisme en wat daar ook op lijkt.
Tijdens mijn Havo-opleiding maakte ik een werkstuk voor Nederlands hierover – 1979 –  met boeken en krantenberichten uit vooral de Nederlandse kranten. Ik heb het nog en zal het altijd meedragen; ook in hart en ziel. Het gegeven is dat dit gif vreselijjk onuitroeibaar en vooral ieder jaar meer als gewoon wordt beschouwd. Kijk maar naar het huidige wereldbeeld en alle chaos rondom.
Gelukkig dat er initiatieven als deze en andere als wapen bestaan. Blij dat ik via wat surfen op het net dit ontdekte. Ik wil u mijn succeswens zenden en mededelen dat ik oog en oor openhoud om alles op dit gebied te blijven volgen.

Ga allen zo door en ik zeg: voorwaarts en nooit vergeten (al is dat wellicht wat politiek gekleurd).

‘Wij zijn Dirk van Nimwegen en de stakers van toen veel verschuldigd’

Roel Walraven

Op 25 februari 2016 werd Dirk van Nimwegen, die 75 jaar geleden opriep tot de Februaristaking tegen de jodenvervolging, herdacht bij de plaquette in de Borgerstraat in Amsterdam Oud-West. Hier sprak in aanwezigheid van vele leerlingen van de Annie M.G. Schmidtschool en anderen Roel Walraven, lid van het Comité van Waakzaamheid tegen Herlevend Fascisme.

Vorige week heb ik jullie in de klas verteld over de Tweede Wereldoorlog. Hoe voor Nederland op 10 mei 1945 de oorlog begon. Hoe in de havens van IJmuiden, Scheveningen en Katwijk veel mensen probeerden mee te komen op de overvolle schepen naar Engeland. en hoe velen op de kade moesten achterblijven. Dit waren Nederlandse vluchtelingen voor de oorlog, voor het geweld en voor de dreiging van de dood. Ze kregen in Engeland hulp en steun. Dat doet ons denken aan alle mensen die nu bij ons steun en hulp zoeken.

Wij herdenken vandaag de Februaristaking 1941, die gericht was tegen de vervolging en deportatie van onze joodse landgenoten uit Amsterdam en omgeving. Van hen die niet konden of wilden vluchten.

Het is dit jaar om twee redenen een bijzondere herdenking. De staking is nu 75 jaar geleden – de jongste nog levende stakers waren toen 15 jaar en zijn inmiddels 90 jaar oud. Maar belangrijker nog: juist in deze tijd is het opnieuw nodig om ons te keren tegen racisme en vreemdelingenhaat.

Lees verder