Bestrijd de racisten van Pegida!

Max van den Berg

Op 6 februari 2016, laat op de middag, demonstreerden vlak bij het Amsterdamse stadhuis 200 aanhangers van de anti-islamorganisatie Pegida omsingeld door politie en antifascisten. Eerder die middag vond er een protestbijeenkomst van 1000 antiracisten plaats bij de Dokwerker. Als eerste sprak hier Max van den Berg (geb. 1927), oprichter van het Auschwitz-comité en lid van het Comité van Waakzaamheid tegen Herlevend Fascisme.

Hier, langs de muur van de Portugese synagoge, stond een rij Duitse vrachtwagens opgesteld. Dat was zondag 23 februari 1941. Honderd meter verder werden op het Waterlooplein joden met knuppels en geweerkolven bijeengedreven. Toen het er ruim 400 waren, werden ze de vrachtwagens in gejaagd en weggevoerd. Allen werden in het concentratiekamp Mauthausen vermoord.

Op maandag 24 februari kwamen de communisten bijeen op de Noordermarkt om het parool ‘Staakt! Staakt! Staakt!’ door te geven.

75 jaar geleden brak de Februaristaking uit. De stad was solidair met haar vervolgde joodse medeburgers en kwam kwam in verzet tegen racistisch geweld.

De herdenking van deze staking is actueler dan ooit. Opnieuw is de stad solidair: nu met hen, die vluchten voor oorlog en geweld. Opnieuw komt de stad in verzet: nu tegen de racistische haatzaaiers van Pegida. In Amsterdam is geen plaats voor deze lieden.

 

Hoe is deze oorlogs- en vluchtelingen-ellende ontstaan? Dan moeten we even terug in de recente geschiedenis.

Op 5 februari 2003, om 16 uur 40, verschijnt Colin Powell, een Amerikaanse minister, bij de VN-Veiligheidsraad en toont foto’s waarmee ‘onomstotelijk bewezen wordt’ dat Irak over massavernietingswapens beschikt. Er moet snel worden ingegrepen.

Een oorlog, gebaseerd op een grove leugen, brandt los. Deze wordt later aangevuld met een Syrische burgeroorlog en zet het hele Nabije Oosten in vuur en vlam.

Mannen, vrouwen en kinderen zijn gevlucht voor deze oorlog, die nu al dertien jaar duurt. Een strijd met frontgevechten, guerrilla, aanslagen en terreuracties, met uithongering, met fosforgranaten en met gifgas-bommen. Een strijd die uitliep op een burgeroorlog.

Niets is traumatischer dan een burgeroorlog. Dorps- en buurtgemeenschappen worden verscheurd en familieverbanden splijten. Miljoenen verlaten het slagveld, hopend op een veilig plekje in Europa.

Zij vluchtten over zee, waarbij meer dan 3000 mannen, vrouwen en kinderen verdronken.

Zij vluchtten over de modderige paden van de Balkan, in hitte en ijzige kou.

Zij trokken langs de poolcirkel, in de hoop Zweden en Noorwegen te bereiken.

Onderweg zijn nu 10.000 kinderen zonder ouders verdwaald geraakt en ze zwerven in groepen door ons werelddeel. Een prooi voor zakkenrollersbenden en prostitutie.

Ondertussen hebben 60.000 vluchtelingen in ons land een ondergekomen gekregen. Zij zijn zwaar getraumatiseerd in grote centra ondergebracht. Dat is op zich al een hele prestatie.

Dat dit niet allemaal van een leien dakje gaat, is begrijpelijk.

Burgers vragen zich af of die vluchtelingen niet de sociale draagkracht van de samenleving te boven gaan.

Ook Brussel zet vraagtekens: bij het financiële draagvlak van de Europese samenleving. Maar dat is een gotspe en huichelachtig. Datzelfde Brussel weigert de belastingontduiking van grote concerns aan te pakken, waardoor die samenleving een bedrag van 8o miljard euro misloopt.

Burgers stellen vragen over de werkloosheid, nu er vluchtelingen bij komen. Maar op hetzelfde moment verklaart het CBS dat de economie aantrekt, en dat er begin volgend jaar een tekort aan werkers in de dienstverlening en bouw kan ontstaan. Dan vragen wij ons af: Zijn er misschien niet t e w e i n i g opgenomen?

Toen kwam Keulen en het seksueel geweld – de testeronbommen. Maar dan denk ik aan het meisje Vaatstra, aan de Puttense moordzaak, aan de Utrechtse serieverkrachter, aan het massale kindermisbruik binnen de katholieke Kerk. En dan denk ik voor éénmaal: ‘Eigen volk eerst’.

Het is smerig om met haatzaaierij ongeruste burgers op sleeptouw te nemen. Maar niets is ook gevaarlijker dan oprecht ongeruste burgers uit te maken voor racisten. Dat zouden de haatzaaiers van Pegida wel willen. Daar lopen we niet in.

En nu moet de opvang van vluchtelingen tot een succes worden gemaakt. Vluchtelingen moeten van grote centra naar kleinere, intiemere onderkomens: beter verspreid over de steden en het land.

Nu moeten meer krachten worden ingezet, waardoor de asielprocedure kan worden ingekort van zeven maanden tot hooguit zeven weken.

Nu moet er een warme, humane ondersteuning in de sfeer van voedsel, onderwijs en vrijetijdsbesteding tot stand worden gebracht. In dit verband willen we hulde brengen aan de duizenden hulpverleners, waaronder vele Nederlandse mannen en vrouwen met een Turkse en Marokkaanse achtergrond.

Sommige regeringen en politici willen de instroom van vluchtelingen tegenhouden. Zij willen alle grenzen sluiten en van Europa een fort maken, met als motto ‘een dikke ikke, en de rest kan stikken’.

Anderen willen de vluchtelingen geld en juwelen afpakken. Alleen de trouwring mogen ze houden! Humaan, toch?

Weer anderen hebben onwettige plannen ontwikkeld. Terugsturen naar het dictatoriale Turkije, een land dat zelf Koerden vanuit de lucht bombardeert. En dat een stroom van Koerdische vluchtelingen creëert.

Nee, er komt geen einde aan de vluchtelingenstroom zolang de oorlog voortduurt. 58.000 hebben in januari de winterse kou getrotseerd en trokken alsnog Europa binnen.

Maar er is perspectief. Met vallen en opstaan zijn de eerste vredesonderhandelingen begonnen en bestaat de kans om met gezamenlijke krachten de oorlog te laten beëindigen.

Maar juist als die onderhandelingen beginnen, dreigt de Tweede Kamer het bombarderen in Syrië goed te keuren. ‘Precisiebombardementen.’ Belachelijk. De Engelse stichting Body Count en de BBC hebben samen berekend dat alleen al de Amerikaanse bombardementen, nog los van de Russische en Syrische, aan 1051 burgers het leven hebben gekost. Bijkomende schade wordt dat genoemd, en een zakje dollars staat klaar, verpakt in een doekje voor het bloeden. Maar het kweekt wel nieuwe haat en terroristen.

Er zijn in het kalifaat geen militaire doelen meer, stellen deskundigen. Hollandse bommen mogen van de woestijn een gatenkaas maken. Dat is al.

Daarom doen we een beroep op de Kamer: geen bombardementen in Syrië, en stop met de wapenexport naar oorlogsgebieden. Geen drone met bommenzaaierij, maar een dreun tegen haatzaaierij.

Beste mensen. Laten we ons bewust zijn van de enstige politieke en morele crisis waarin Europa verkeert. De tegenstellingen nemen toe, de democratische vrijheden worden onder druk gezet.

Iedereen heeft belang bij het beëindigen van de voortslepende oorlog, met zijn vernielingen en vluchtelingenstromen.

Vecht mee voor het herstel van de vrede. Sluit u aan bij het onlangs opgerichte Amsterdamse vredesinitiatief.

Bestrijd de racisten van Pegida!

Leve de solidariteit met de oorlogsvluchtelingen!

Leve de hulpverleners!

Leve de strijd voor de vrede!