PVV-krans bij Februaristaking (2)

Roel Walraven 

Beste Enno Neef,

Wat u in uw brief signaleert, is al eerder in een andere vorm gebeurd. In 2011 kwam plotseling het PVV-Statenlid Hero Brinkman bij de herdenking op het Jonas Daniël Meijerplein. Mensen die hem herkenden hebben er toen voor gezorgd dat hij heel snel weer vertrok. Nu herhaalt de PVV dit met bloemen; maar van een club die zoveel racisme en vreemdelingenhaat uitstraalt horen die daar niet te liggen. Zo probeert de PVV zich als een normale politieke stroming voor te doen, met dezelfde mening als de anderen die daar bij de herdenking staan. Dat is het gevaar dat ons bedreigt: dat we het bestaan van opvattingen als van de PVV normaal gaan vinden, in plaats van ze te bestrijden.

Ik ben wat ouder dan u. Ik werd in 1930 geboren en ben door mijn ouders, actieve communisten, al heel vroegtijdig bij de strijd tegen het fascisme betrokken. Als 7-jarige liep ik al langs de buren en de winkeliers met een steunlijst voor hulp aan de Spaanse kinderen tijdens de burgeroorlog. Later kregen wij Duitse communisten in huis die gevlucht waren voor het Hitlerregime. U begrijpt dat zich dat tijdens de oorlog in de illegaliteit heeft voortgezet. Mijn ouders hadden al vroeg gewaarschuwd voor de gevaren; hun generatie heeft de latere terreur niet kunnen voorkomen.

Lees verder

PVV-krans bij Februaristaking (1)

Enno Neef

Beste Roel Walraven,

Op 25 februari om 11 uur stonden de trams in Amsterdam een minuut stil om de Februaristaking van 1941 te herdenken. In een tram voor de Wiegbrug in West hoorde ik de woorden van burgemeester Eberhard van der Laan.

Om 12 uur stond ik in de Borgerstraat bij de gedenkplaat voor Dirk van Nimwegen, waar ik uw betoog hoorde met goede parallellen naar het heden. En vervolgens ben ik naar de Mozes en Aäronkerk gegaan; op de vloer lagen er kransen en bloemstukken klaar voor bij de Dokwerker.

Mijn bek viel echter open toen ik hier, tussen de bloemstukken van uitgever Pegasus en die van het Amsterdamse gemeentebestuur, een boeket ontwaarde met op witte linten de tekst Fractie PVV NH. Ik was met stomheid geslagen. Was dit een grap? Een provocatie?

‘Hitler was democratisch gekozen’, had u die ochtend in de Borgerstraat gezegd. Ik weet dat Hitler tot en met 1939 inderdaad een ‘bevriend staatshoofd’ was, die je niet mocht beledigen. Een meerderheid keek toen weg. Ik ben van 1946. Zou dat nu weer gebeuren?

Lees verder

De actualiteit van de Februaristaking

Tijdens de Tweede Wereldoorlog is er één keer massaal en openlijk geprotesteerd tegen de Jodenvervolging in Europa. Tienduizenden mensen, onder wie veel overheidspersoneel, legden op 25 februari 1941 in Amsterdam en omstreken twee dagen lang het werk neer. Ook dit jaar is deze heldhaftige staking weer herdacht bij de Dokwerker in Amsterdam.

Hieraan voorafgaand heeft het Amsterdamse FNV-comité op 25 februari 2016 traditiegetrouw zijn eigen bijeenkomst gehouden in de Boekmanzaal van het Amsterdamse stadhuis. Hieronder de tekst van de toespraak van prof. Kees van der Pijl, voorzitter van het Comité van Waakzaamheid tegen Herlevend Fascisme.

Voor wie onbekend is met de situatie in Oekraine waarnaar wordt verwezen, is de Franse documentaire van Paul Moreira, ‘Oekraine, de maskers van de revolutie’ (Canal +) een aanrader. Te zien met Engelse ondertitels op Live Leak .

Allereerst dank voor de eervolle uitnodiging. Omdat ik een belangrijk deel van mijn politieke opvoeding heb ontvangen in de CPN, was ik natuurlijk ook wel geïntimideerd. Want in de partij ging het erom de rol van de CPN altijd voorop te stellen. Op herdenkingen voegde partijleider Paul de Groot vaak letterlijk de daad bij het woord door op het laatst net even vóór de burgemeester te stappen bij het leggen van de Februaristaking: Enige massale protest tegen Jodenvervolging in Europa ...kransen. En dan nu de juiste toon vinden is niet makkelijk, als je niet in het tegendeel wilt vervallen—namelijk het verzwijgen van de aanvoerdersrol die de partij in die staking wel degelijk heeft gespeeld.

Immers, wie enkele dagen terug naar de tv-documentaire van KRO-NCRV keek, en niet oplette toen Lou de Jong in een oude zwart-witopname even sprak over ‘communistische arbeiders’, plus de oude dove man die De Waarheid noemde, die had deze rol van de CPN niet kunnen vermoeden. Die weet trouwens ook na de tv-uitzending nog steeds niet dat de partij al veel éérder acties aan het voorbereiden was. Die rol van de CPN was bijzonder, omdat de Februaristaking plaatsvond toen het Hitler-Stalin-pact nog gold en communistische partijen de instructie hadden om zich gedeisd te houden. De CPN hield zich niet gedeisd, integendeel. Al was het wél weer zo, dat De Groot direct na de staking de vooraanstaande partij-intellectueel Alex de Leeuw tot de orde riep wegens ‘excessief nationalisme’.

Lees verder

Bestrijd de racisten van Pegida!

Max van den Berg

Op 6 februari 2016, laat op de middag, demonstreerden vlak bij het Amsterdamse stadhuis 200 aanhangers van de anti-islamorganisatie Pegida omsingeld door politie en antifascisten. Eerder die middag vond er een protestbijeenkomst van 1000 antiracisten plaats bij de Dokwerker. Als eerste sprak hier Max van den Berg (geb. 1927), oprichter van het Auschwitz-comité en lid van het Comité van Waakzaamheid tegen Herlevend Fascisme.

Hier, langs de muur van de Portugese synagoge, stond een rij Duitse vrachtwagens opgesteld. Dat was zondag 23 februari 1941. Honderd meter verder werden op het Waterlooplein joden met knuppels en geweerkolven bijeengedreven. Toen het er ruim 400 waren, werden ze de vrachtwagens in gejaagd en weggevoerd. Allen werden in het concentratiekamp Mauthausen vermoord.

Op maandag 24 februari kwamen de communisten bijeen op de Noordermarkt om het parool ‘Staakt! Staakt! Staakt!’ door te geven.

75 jaar geleden brak de Februaristaking uit. De stad was solidair met haar vervolgde joodse medeburgers en kwam kwam in verzet tegen racistisch geweld.

De herdenking van deze staking is actueler dan ooit. Opnieuw is de stad solidair: nu met hen, die vluchten voor oorlog en geweld. Opnieuw komt de stad in verzet: nu tegen de racistische haatzaaiers van Pegida. In Amsterdam is geen plaats voor deze lieden.

 

Hoe is deze oorlogs- en vluchtelingen-ellende ontstaan? Dan moeten we even terug in de recente geschiedenis.

Op 5 februari 2003, om 16 uur 40, verschijnt Colin Powell, een Amerikaanse minister, bij de VN-Veiligheidsraad en toont foto’s waarmee ‘onomstotelijk bewezen wordt’ dat Irak over massavernietingswapens beschikt. Er moet snel worden ingegrepen.

Een oorlog, gebaseerd op een grove leugen, brandt los. Deze wordt later aangevuld met een Syrische burgeroorlog en zet het hele Nabije Oosten in vuur en vlam.

Lees verder