Wilders ten derde male Politicus van het Jaar

(redactie)

Nog geen dag nadat de Franse kiezers in de tweede ronde van de regionale verkiezingen het Front National van Marine Le Pen de pas hadden afgesneden, heeft ‘het publiek’ van Eén Vandaag Wilders voor de derde opeenvolgende keer tot Politicus van het Jaar gekroond.

Opiniepanel EenVandaag vindt Wilders politicus van het jaarToch valt er weinig anders over Wilders te melden dan dat hij in afwachting is van de strafzaak over zijn ‘Meer of minder Marokkanen’-uitspraak. Verder heeft hij  alleen maar staan toekijken hoe oorlog en afbraak voortgaan ook hier angst en onrust op te roepen. De Nederlandse media lijken echter niet genoeg van hem te kunnen krijgen en dat helpt weer om die onrust om te zetten in stemmen voor Wilders. 37.000 daarvan hebben dat bij Eén Vandaag laten weten en Wilders bedankt ‘het Nederlandse volk’ daarvoor in een Twitterbericht

Lees verder

Is een politiestaat het antwoord op aanslagen?

(redactie)

In de jaren zeventig werd West-Duitsland opgeschrikt door een reeks terreuraanslagen door de ultralinkse Baader-Meinhofgroep.

Spectaculaire ontvoeringen en executies van voormalige SS’ers zoals werkgeversvoorzitter Schleyer hielden het land in de ban. Later gaf het hoofd van het Westduitse BKA (federale recherche) als zijn mening te kennen dat het hele fenomeen van het terrorisme heel snel opgerold had kunnen worden.

Image result for armed policeMaar direct na de dramatische episode-Schleyer in najaar 1977 en de kaping in Mogadisjoe die door Westduitse commando’s werd beëindigd—terwijl Baader en Meinhof in de gevangenis in Stuttgart onder nog altijd niet geheel opgehelderde omstandigheden om het leven kwamen—waren er ook stemmen te horen die wezen op het nut van het terrorisme.

Zo verklaarde de toenmalige West-Duitse minister van Justitie Vogel (SPD) dat ‘ons volk in deze weken een nieuw en sterker gevoel over de relatie van het afzonderlijke individu ten aanzien van de staat heeft gekregen. (…) De mensen, vooral jongeren (…) hebben begrepen dat de staat, teneinde zijn functies te vervullen en het leven te beschermen, ook verplichtingen en offers mag opleggen.’

Lees verder

Moslimextremisme en crisis in het kapitalisme

Kees van der Pijl

Door onze vrienden van AFA Friesland werd ik gewezen op het artikel ‘Westerse oorlogszucht en moslimextremisme’ in het Vlaamse Marxistische Studies nr. 110 van de hand van Domenico Moro. Moro is socioloog, onderzoeker aan het Nationaal Instituut voor Statistiek van Italië (Istat), en lid van het nationaal politiek comité van de Rifondazione Comunista, waarin degenen zijn georganiseerd die niet zijn meegegaan in de omvorming van de communistische partij PCI naar de Democratische Partij.

Dat de Oorlog tegen de Terreur een uiting is van de crisis van het kapitalisme, kan op verschillende manieren worden uitgelegd. Ten eerste kan met deze Oorlog worden verhinderd dat de dollar door de neergang van de Verenigde Staten zijn status als internationale valuta verliest. Ten tweede is deze Oorlog een middel om een ooit uit het Middellandse Zeegebied geïmporteerde onderklasse in bedwang te houden.

Wat het eerste betreft: als grondstoffen en met name olie niet langer in dollars worden afgerekend, ondergraaft dat de macht van Amerika. Daarom moet de positie van Saoedi-Arabië en de andere Golfmonarchiën beschermd worden omdat zij de prijsbewegingen op de wereldoliemarktbeslissend beïnvloeden.

Lees verder

Waarom links geen antwoord meer heeft op Wilders

Hans van Zon

Enkele tientallen grote ondernemers hebben een comité gevormd dat een beeld moet vormen van de toekomst van Nederland en dat moet bezien hoe het land verbeterd kan worden (Het Financieele Dagblad, 7 november 2015).

Hier hoef je bij de linksliberalen – D66 en grote delen van de PvdA en GroenLinks – niet mee aan te komen, omdat zij het ‘vooruitgangsgeloof’ hebben afgeschaft. De maakbaarheid van de samenleving zou immers een achterhaald idee zijn. Er zou hoogstens plaats zijn voor wat knutselen in de marge en alleen het individu, losgemaakt van zijn sociale wortels, zou nog maakbaar zijn.

Postmodernisme

In het DNA van de linksliberalen is een verwaterd postmodernisme doorgesijpeld, ook al hebben ze Foucault (foto) of Derrida zelden in handen gehad. Volgens de postmoderne filosofen hebben de ‘Grote Verhalen’ – de ideologieën of omvattende theorieën van het moderne tijdperk, die van de Verlichtingsdenkers een primitief vooruitgangsgeloof zouden hebben overgenomen – geleid tot de catastrofes van de twintigste eeuw. Met ‘socialisme’ hoef je bij hen dus niet meer aan te komen.

Maar door dat alles zijn de linksliberalen theoretisch én praktisch tandeloos gemaakt.

Lees verder