Boodschap Nederland uit 1941 voor Europa in 2015

Jaap Hamburger

Apart gezet worden, niet als persoon gezien worden, maar tegen wil en dank beschouwd worden als lid van een categorie of groep, of als aanhanger van een ‘verkeerde godsdienst’, dat is wat wij overal om ons heen zien gebeuren

Deze speech werd op 25 februari uitgesproken ter ere van de herdenking van de Februaristaking op 25 en 26 februari 1941, die begon in Amsterdam en zich uitbreidde naar de Zaanstreek, Haarlem, Velsen, Hilversum en Utrech. de staking vormde de eerste grootschalige verzetsactie tegen de Duitse bezetter in Nederland en was het enige massale en openlijke protest tegen de Jodenvervolging in heel bezet Europa.

Dames en heren, niet omdat ik mijzelf zo belangrijk vind, maar om u een idee te geven van de snuiter die u vandaag toespreekt, zal ik iets over mijzelf zeggen, dat in het kader van deze herdenking van de Februaristaking ‘relevant’ is, in mijn ogen tenminste. Mijn naam is Jaap Hamburger, ik ben geboren in 1950, in Eindhoven uit een joodse vader en een joodse moeder die, hoe kan het anders, de 2e Wereldoorlog hebben overleefd. Dàt en hoe zij hebben overleefd, is een verhaal apart, zoals van allen die die barre jaren van mensenjacht hebben doorstaan.

Klik hier voor het hele artikel

Strijd voor gelijkheid of strijd tegen discriminatie

 Kees van der Pijl

In Le Monde Diplomatique van februari is een katern gewijd aan beschouwingen over aspecten van de aanslagen in Parijs. In een daarvan schrijft Benoît Bréville over het spanningsveld tussen klassetegenstellingen en cultuurverschillen. Dit thema is voor ons in Nederland ook van belang.

Toen de eerste moderne immigranten naar Frankrijk kwamen maakte het alles uit of ze vergezeld werden door een eigen elite of niet. De Russen die in 1905 en vooral na de revolutie in 1917 arriveerden, vonden werk in de auto-industrie of werden taxi-chauffeur (nog altijd een typische immigrantenbaan). Maar er kwam ook een elite mee die vaak al Franstalig was, bestaande uit kunstschilders, schrijvers en intellectuelen die goed hun weg vonden in het Parijse culturele milieu en zelfs een ‘Russische mode’ op gang brachten in de jaren 20. De hele Russische immigrantenpopulatie profiteerde daarvan. De Armeniërs uit het Ottomaanse Rijk daarentegen, die na het bloedbad van 1915 naar Frankrijk vluchtten, waren met minder, maar ze kwamen ook zonder elite, spraken geen woord Frans, en werden daarom beoordeeld als ‘niet te integreren’.

Lees verder

Peter Dale Scott schetst onrustbarende opkomst van schaduwstaat in Amerika

Kees van der Pijl

Peter Dale Scott is een Canadese diplomaat die al decennia hoogleraar is aan de University of California in Berkeley. Ik volg zijn werk sinds een aantal jaren en ken zijn meest recente boeken—Cocaine Politics (over Iran-Contra, met Jonathan Marshall, 1991), Deep Politics and the Death of JFK (1993), The Road to 9/11 (2007), en American War Machine (2010), een kleine greep uit een omvangrijk oeuvre.

Scotts nieuwste boek, The American Deep State, is net uitgekomen (in januari 2015) en na lezing kan ik alleen maar concluderen dat het, ondanks vele overlappingen met eerder werk, de kroon is op dat werk. Wat is er zo goed aan?

Na de Koude Oorlog—vrede?

Voor ons in het Comité van Waakzaamheid hier in Nederland herinnert dit boek eraan dat rechts-extremisme en agressieoorlog anno nu zich niet langer in het schema van het fascisme van de jaren 30 laten passen. Na de Tweede Wereldoorlog erfde de Verenigde Staten de strijd tegen het Sovjet-communisme en zo kon het na de Westerse ‘overwinning’ in de Koude Oorlog in 1991 er even op lijken alsof we inderdaad om met Fukuyama te spreken, het ‘einde van de geschiedenis’ meemaakten. Het leek immers nog maar een kwestie van tijd of de hele wereld zou omgebouwd zijn volgens neoliberaal economisch model en parlementair-demokratisch geregeerd worden.

Lees verder

Wilders propageert burgeroorlogklimaat

De Nederlandse overheid zorgt ervoor dat er in Nederland een angstcultuur heerst, die bovendien de Nederlandse burgerrechten aantast.

Dat vindt althans het Comité van Waakzaamheid tegen Herlevend Fascisme, naar eigen zeggen ‘een groep intellectuelen meteen hoog gehalte aan grijze haren’.

ThePostOnlinesprak met de oprichter, politicoloog en professor Kees van der Pijl.

Volgens Van der Pijl is zijn club geen anti-Wilders-comité, al noemt hij de PVV-leider wel een ‘neofascist die een burgeroorlogklimaat propageert’. Van der Pijl stelt dat onze overheid er mede door de privatisering voor zorgt dat steeds meer mensen geen toegang hebben tot de gezondheidszorg en het rechtssysteem.

Verdedig de democratie!

Het was in 1936 dat een groep intellectuelen onder leiding van Menno ter Braak en E. du Perron het Comité van Waakzaamheid oprichtten. Zij wilden het fascistisch tij keren en mensen bewustmaken van de kwetsbaarheid van de democratie. Contact zochten zij met geestverwanten in andere landen waar ook zulke comités waren opgericht. De Duitse oorlogsmachine liep toen al op volle toeren, oorlog dreigde in Europa.

Klik hier voor het volledige artikel

Wat is fascisme?

 Anja Meulenbelt

Zaterdag 14 februari was de oprichtingsbijeenkomst van het Comité van Waakzaamheid tegen Herlevend Fascisme.  Er is inmiddels een website en daarop is ook de lijst van mensen te zien die het initiatief dragen, een intentieverklaring, een paar artikelen en een paar korte stukjes van een aantal leden die hun motivatie hebben omschreven. Plus informatie over het historische comité waar wij onze naam aan ontlenen.

http://i1.wp.com/www.anjameulenbelt.nl/weblog/wp-content/uploads/2015/02/ComiteWaak15of-1.jpg?w=584

foto’s Anja Meulenbelt

Hieronder de korte speech die ik hield. Een aanzet om na te denken over de term fascisme.

Klik hier voor het volledige artikel 

Wij zijn de volgende verzetsgeneratie

Slotwoord van Ewout van der Hoog voor Comité van Waakzaamheid, 14 februari 2015
 ComiteWaak(28of 1)
“Verzet begint niet met grote woorden, maar met kleine daden
zoals storm met zacht geritsel in de tuin
zoals brede rivieren met een kleine bron
zoals liefde met een blik, een aanraking, iets dat je opvalt in een stem
jezelf een vraag stellen, daarmee begint verzet
en dan die vraag aan een ander stellen”

Dit is, verkort, het gedicht van Remco Campert, de zoon van verzetsman Jan Campert. Een antifascist, die zichzelf een vraag stelde, die zijn vraag ook aan anderen stelde, waarna zij gezamenlijk een daad stelden. Zij bleven nee zeggen. Tot het uiterste.

Wij zijn kinderen en kleinkinderen van die verzetsgeneratie. Letterlijk of overdrachtelijk. Het was die generatie, uit de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw, die zag hoe het fascisme in Europa opkwam, die zich organiseerde en die zich ertegen keerde.

Lees verder

De weg naar de autoritaire maatschappij

Lezing Kees van der Pijl – 14 februari 2015

Ik had me voorgenomen geen boektitels te noemen maar aansluitend op Anja en op wat al gezegd is over de slavernij, kan ik toch niet nalaten te noemen: Domenico Losurdo, ‘Tegengeschiedenis van het liberalisme’. Slavernij is niet iets uit het verleden, maar altijd de bewuste keerzijde van het liberalisme is geweest. Alle liberale denkers, vanaf John Locke in de 17de eeuw, zagen het liberalisme als programma van de zichzelf besturende bezittende klasse. Wie daar niet bij hoorde, dus slaven, contract-werkers, loonarbeiders, mensen in de koloniën, golden geen ‘mensenrechten’. Ook het huidige, neoliberalisme is op die leest geschoeid, vandaar ook dat de slavernij en de andere vormen van onvrijheid (extreme loonafhankelijkheid, dwangarbeid) nog steeds toenemen.

Lees verder